Huskarlowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kamień w Orkesta pod Sztokholmem honorujący jednego z huskarlów lokalnego władcy.

Huskarlowie, (staronord. Húskarlar dosł. domownicy, l.poj. Húskarl) - anglosaska oraz wikińska straż przyboczna władców. Najbardziej znana jest z przykładu przybocznej straży władcy Danii, Norwegii i Anglii, Kanuta Wielkiego (panującego w latach 1016-1035), początkowo rekrutowanej wyłącznie ze skandynawskich wojowników.

Formacja[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z przekazami, była to z ciężkozbrojna piechota, uzbrojona w długie topory i drogie miecze. Charakteryzowała się świetnym wyszkoleniem i bitnością. Wzorowana była prawdopodobnie na bizantyjskiej gwardii wareskiej, w której służyło wielu znamienitych skandynawskich i anglo-saskich wojowników, a nawet królów (m.in. Harald).

Huskarlowie prawdopodobnie byli wyposażani w konie, ale wg większości źródeł służyły im one wyłącznie do przemieszczania się, a walkę prowadzili pieszo. Byli oni utrzymywani ze skarbu królewskiego.

Po bitwie pod Hastings (1066 r.), gdzie zginął król Harold II, część jego huskarlów znalazła miejsce w wareskiej gwardii bizantyńskich cesarzy.