Ieng Sary
| Ieng Sary | |
 Ieng Sary w 2010 roku |
|
| Data i miejsce urodzenia | 24 października 1925 Lương Hòa, Trà Vinh, Wietnam |
| Data i miejsce śmierci | 14 marca 2013 Phnom Penh, Kambodża |
| wicepremier i minister spraw zagranicznych w Demokratycznej Kampuczy | |
| Okres urzędowania | od 1975 do 1979 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Ieng Sary (ur. 24 października 1925 w Lương Hòa, Trà Vinh, zm. 14 marca 2013 w Phnom Penh[1]) – kambodżański polityk, wicepremier i minister spraw zagranicznych w Demokratycznej Kampuczy.
Skończył Liceum Sisowath w Phnom Penh, a następnie uzyskał stypendium w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu, gdzie w 1951 wstąpił do francuskiej partii komunistycznej. Uważa się, że był założycielem Koła Marksistowskiego Studentów Khmerskich w Paryżu. Po powrocie do Kambodży w 1957 pracował jako nauczyciel w Liceum Sisowath. Przypuszcza się, że do Czerwonych Khmerów dołączył w 1963.
Gdy Czerwoni Khmerzy przejęli władzę w 1975 został wicepremierem i ministrem spraw zagranicznych. Jego żona Ieng Thirith (panieńskie: Khieu Thirith) pełniła w tym rządzie funkcję ministra spraw socjalnych.
Po upadku reżimu uciekł do Tajlandii i został zaocznie skazany na karę śmierci przez Ludowy Trybunał Rewolucyjny w Phnom Pehn. Kontynuował swoje zaangażowanie w działalność rządu khmerskiego na uchodźtwie. Oficjalnie odciął się od Czerwonych Khmerów w sierpniu 1996 w zamian za akt łaski udzielony przez króla Norodoma Sihanouka. Zajął się wtedy eksploatacją kamieni szlachetnych i drewna egzotycznego w okolicach miasta Pailin, dorabiając się wielomilionowego majątku[2].
Aresztowany 12 listopada 2007 na podstawie nakazu wydanego przez Nadzwyczajną Izbę Sądu Kambodży pod zarzutem złamania Konwencji Genewskiej z 1949 r. oraz zbrodni ludobójstwa. Wstępne przesłuchanie odbyło się 27–30 czerwca 2011, proces rozpoczął się 21 listopada 2011, lecz przerwała go śmierć oskarżonego.
Przypisy
- ↑ Khmer Rouge senior leader Ieng Sary dies (ang.). bbc.co.uk, 2013-03-14. [dostęp 2013-03-14].
- ↑ Monika Warneńska: Śladami Pol Pota. Warszawa: Świat Książki, 1999, s. 246-247, 283, seria: Galeria Tyranów XX Wieku. ISBN 83-7227-262-X.
Bibliografia [edytuj]
- Biogram na stronie Nadzwyczajnej Izby Sądu Kambodży. [dostęp 2012-11-23].
