Imigranci w Hiszpanii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Imigracja do Hiszpanii według państw świata (2008)

Imigranci w Hiszpanii istnieli od zawsze, jednak w ostatnim dziesięcioleciu XX wieku, imigracja nabrała większego znaczenia w aspekcie demograficznym, ekonomicznym, społecznym. Według INE (Instituto Nacional de Estadistica) w styczniu 2012 roku Hiszpanię zamieszkiwało 5,711,040 mln obcokrajowców, co stanowi 12,1% populacji kraju.

Pochodzenie imigrantów[edytuj | edytuj kod]

W 2012 roku najliczniejszą grupę imigrantów stanowili Rumunii (20% populacji imigrantów). Kolejną najliczniejszą grupą byli Marokańczycy (17% populacji imigrantów). Natomiast trzecią obywatele Wielkiej Brytanii (9%).

Płeć[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku 53% wszystkich cudzoziemców stanowili mężczyźni, natomiast kobiety 47%. Najwięcej imigrantek pochodzi z Rosji 64% (wszystkich imigrantów pochodzenia rosyjskiego), Nikaragua 61% i Brazylia 64%, natomiast najmniejszy z Mali (6,6%),Pakistanu (9,75),Ghany (12,9%),Bangladesz (16,9%). Największy odsetek mężczyzn pochodzi z Europy.

Wiek[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku średnia wieku w Hiszpanii wynosiła 40,2 lat. Większość imigrantów przyjechała do Hiszpanii w poszukiwaniu pracy, tak więc 51,9% imigrantów (36,6% ogółu ludności) to ludzie w wieku 20-39, z czego obcokrajowcy w wieku 25-34 stanowili 30,1% (17,4% ogółu ludności).

Przyczyny imigracji[edytuj | edytuj kod]

Jedną z przyczyn imigracji jest gwałtowny rozwój budownictwa i turystki po 1993 roku. Wówczas gospodarka Hiszpanii potrzebowała wielu pracowników co było skutkiem powstania w 2005 roku 900 000 nowych miejsc pracy. Kolejną ważną przyczyną, dla której wielu cudzoziemców decyduje się zamieszkać w Hiszpanii jest tożsamość kulturowa i językowa. W 2006 roku, imigranci pochodzący z terenów Ameryki Łacińskiej stanowili 36,6%. Dużą grupę imigrantów stanowią obcokrajowcy z Europy Zachodniej (21%), w szczególności z Wielkiej Brytanii, którzy zamieszkują Alicante, Wyspy Kanaryjskie i Malagę

Sklep norweski w centrum Hiszpanii

Skutki imigracji[edytuj | edytuj kod]

  • Demograficzne. Wraz ze wzrostem imigrantów pomnożyła się liczba ludności, w latach 1998-2005 zwiększając się o 4 255 880 mieszańców, co spowodowało wzrost populacji o 10,6% w ciągu 7 lat. Kolejnym skutkiem imigracji jest podwyższenie wskaźnika płodności do 10,7% w latach 1998-2005, z czego 15% wszystkich urodzeń w Hiszpanii w 2005 roku stanowią porody kobiet z innych krajów. Nastąpiło również odmłodzenie populacji w Hiszpanii, z powodu wysokiej liczby imigrantów w wieku 25-35 lat. Następną konsekwencją jest kryzys na rynku nieruchomości od roku 2008, który spowodował wysokie bezrobocie, czego skutkiem jest mniejsza liczba urodzeń dzieci przez imigrantów spowodowana brakiem środków do życia.
  • Ekonomiczno-gospodarcze:
  • pozytywne – w Hiszpanii wzrosła siła robocza a wraz z nią wzrost przychodów związanych z nałożeniem pracy. Dzięki temu, że populacja imigrantów zajmuje mniej pożądane miejsca pracy dla ludności hiszpańskiej, młodzi obywatele Hiszpanii mogą zajmować wyższe stanowiska, kobiety mogą uzyskać większy dostęp do szkoleń i rynku pracy, dlatego sytuacja socjalna Hiszpanii jest nadal stabilna.
  • negatywne – wraz z napływającą falą imigrantów, w Hiszpanii znacznie zmniejszyła się średnia krajowa zarobków.
  • kulturowe – stały ruch imigracyjny w Hiszpanii spowodował zróżnicowanie kulturowe, religijne i językowe.
  • językowe – duża część społeczeństwa jest dwujęzyczna. Najbardziej popularnym językiem wśród imigrantów jest arabski i rumuński. Najwięcej cudzoziemców przebywa na terenach Katalonii, Madrytu, Walencji, Andaluzji i Wysp Kanaryjskich.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Materia de Geografía Bachillerato; wydawnictwo Edebé

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]