Imperium Marathów

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
flaga Imperium Marathów
flaga Imperium Marathów
ekspansja Państwa Marathów około roku 1760
ekspansja Państwa Marathów około roku 1760
żołnierz Marathów wg. obrazu François Balthazar Solvyns z XVIII w.
żołnierz Marathów wg. obrazu François Balthazar Solvyns z XVIII w.

Imperium Marathów - państwo indyjskie istniejące od 1674 do 1818 roku. W szczytowym momencie pokrywało 1 mln kilometrów kwadratowych.

Po latach walki przeciww Wielkiemu Mogołowi Aurangzebowi , Shivaji założył w roku 1674 odrębne Imperium Marathów z ziem sułtanatu Bidżapurskiego, ze stolicą w Pune. Shivaji zmarł w roku 1680, pozostawiajac potężne lecz narażone na ataki z zewnątrz państwo. Wielcy Mogołowie zaatakowali w roku 1682 i próbowali bez powodzenia podbić Marathów w wojnie, która trwała aż po rok 1707. Shahu, prawnuk Shivaji'ego, rządził jako cesarz do 1749. Podczas rządów ustanowił urząd "Peshwa" ("premiera") jako szefa rządu. Peshwa zostali faktycznymi władcami państwa, podczas gdy nastepcy Shivaji'ego rzadzili nominalnie ze swej siedziby w Satara.

Imperium Marathów przezywało swój rozkwit i szczytowy zasięg terytorialny w XVIII wieku pod władcami: Shahu i Peshwą Baji Rao-I. Przegrana bitwa pod Panipatem w 1761 zachamowała ekspansję. Imperium przekształciło sie w konfederację pięciu państw dynastycznych: rzadzili nimi: ministrowie Peshwas w Pune; ród Sindhia (w Malwa i Gwalior); Holkar'owie w Indorze; ród Bhonsle w Nagpurze; ród Gaekwa w Baroda. Rywalizacja między rodami Sindhia i Holkar dominowała w polityce Imperium do wczesnego XIX wieku, kiedy zbliżyło się brytyjskie zagrożenie. Wielka Brytania pokonała Marathów w 1818 roku. Większość państwa została wcielona do Indii Brytyjskich, a resztki do niepodległych w 1947 roku.

[edytuj] Władcy Imperium Marathów

[edytuj] Peshwa - ministrowie Imperium Marathów

Od roku 1749 po smierci władcy Shahu , Peshwa został realnym szefem państwa

Po upadku ich władzy pozostał im tytuł mistrzów Chatrapati.