Instytut im. Herdera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Instytut Herdera:
po lewej dyrekcja, po prawej budynek główny

Instytut Herdera do Badań Historycznych nad Europą Środkowo-Wschodnią – Instytut Wspólnoty Leibniza (niem. Herder-Institut für historische Ostmitteleuropaforschung – Institut der Leibniz-Gemeinschaft) – ponadregionalny, pozauniwersytecki ośrodek badań historycznych nad Europą Środkowo-Wschodnią z siedzibą w Marburgu. Założony w roku 1950 przez Radę Naukową im. Johanna Gottfrieda Herdera Instytut należy do Wspólnoty im. Leibniza. Instytut zajmuje się Polską, Czechami, Słowacją, Estonią, Łotwą i Litwą.

Obecnie działalność Instytutu skierowana jest na ciągłą dokumentację literatury dotyczącej tych krajów, zbieraniu i opracowywaniu źródeł do historii Europy środkowowschodniej oraz na opracowywaniu podręczników dotyczących historii krajowej, regionalnej i narodowej tego obszaru. Instytut jest jednym z uczestników Wirtualnej Biblioteki Fachowej Europy Wschodniej (Virtuelle Fachbibliothek Osteuropa - ViFaOst).

Zbiory[edytuj | edytuj kod]

  • Biblioteka (350.000 tomów, 1300 periodyków)
  • Zbiór prasy (10.500 tomów, ok. 5 milionów wycinków)
  • Archiwum graficzne (ok. 550.000 dokumentów graficznych)
  • Zbiór map (33.000 map, 1200 map dawnych, 6300 zdjęć lotniczych)
  • Archiwum dokumentacji (600 metrów bieżących półek)
  • Baza danych dot. Europy środkowowschodniej (ok. 560.000 pozycji)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]