Paul Samuelson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paul Samuelson
Paul Samuelson.gif
Lata życia 1915-2009
Narodowość  Stany Zjednoczone
Kierunek ekonometria, statystyka

Paul Anthony Samuelson (ur. 15 maja 1915 w Gary, Indiana, zm. 13 grudnia 2009 w Belmont, Massachusetts) – amerykański ekonomista, statystyk i ekonometryk.

Rodzice Samuelsona, farmaceuta Frank i jego żona Ella z domu Lipton, byli żydowskimi imigrantami pochodzącymi z Polski[1]. W 1935 roku uzyskał dyplom University of Chicago, w 1941 roku obronił doktorat na uniwersytecie Harvarda. Od 1940 profesor i twórca wydziału ekonomii w Massachusetts Institute of Technology w Cambridge.

Zajmował się ekonomią dobrobytu, popularyzując tzw. warunki Lindahl-Bowen-Samuelsona jako kryteria oceny, czy dane posunięcie ekonomiczne wpływa na stopień dobrobytu. Opracowywał teorię finansów publicznych, określając optymalną alokację zasobów. Zajmował się wieloma dziedzinami ekonomii, także matematycznej – programowanie liniowe, analiza ekonomiczna, teoria wzrostu, teoria cen, teoria dochodu, system podatkowy, teoria pieniądza, cykle koniunkturalne, teoria handlu międzynarodowego. Pracował jako doradca ekonomiczny prezydentów Kennedy’ego i Johnsona, a także jako konsultant wielu instytucji gospodarczych i politycznych oraz organizacji niedochodowych. Jest też uznanym autorem podręczników z dziedziny ekonomii, tłumaczonych na wiele języków, w tym polski (m.in. Ekonomia, Zasady analizy ekonomicznej).

W opublikowanym w 1954 roku artykule, zatytułowanym The Pure Theory of Public Expenditure, jako pierwszy usiłował formalnie zdefiniować pojęcie dóbr publicznych, takich jak obrona narodowa.

Otrzymał John Bates Clark Medal (1947) oraz – jako pierwszy Amerykanin – nagrodę Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii (1970).

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Anthony Samuelson. The Pure Theory of Public Expenditure. „Review of Economics and Statistics”, s. 387–389, 1954. 

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]