István Báncsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
István Báncsa
Kardynał biskup
Kraj działania  Węgry
Data i miejsce śmierci 9 lipca 1270
Rzym
Arcybiskup Esztergom
Okres sprawowania 7 lipca 1243 - 1254
Biskup Vác
Okres sprawowania 1241 - 7 lipca 1243
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 1241
Sakra biskupia  ?
Kreacja kardynalska 23 grudnia 1251
Innocenty IV
Kościół tytularny Biskup Palestriny

István Báncsa (zm. 9 lipca 1270 w Rzymie) – pierwszy w historii węgierski kardynał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1238-1239 był kanclerzem króla Węgier Beli IV. W 1241 został wybrany na biskupa diecezji Vác, a 7 lipca 1243 promowano go na stolicę arcybiskupią w Esztergom.

Najazdy tatarskie na Europę Wschodnią i dążenia papieża Innocentego IV do zawarcia antyislamskiego sojuszu z Mongołami spowodowały wzrost zainteresowania Węgrami w Kurii Rzymskiej, która dotychczas traktowała je jako kraj peryferyjny. 19 lipca 1251 Báncsa został legatem papieskim w Chorwacji i Dalamcji, a na przełomie 1251/52 kardynałem biskupem Palestriny. Od 1253 pracował w kurii papieskiej, mimo to dopiero w 1254 wyznaczono jego następcę w archidiecezji Esztergom, którą do tego czasu zarządzał jako administrator apostolski. Protektor zakonu franciszkanów 1261-63. Zmarł w trakcie papieskiej elekcji 1268-71.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Klaus Ganzer, Die Entwicklung des auswärtigen Kardinalats im hohen Mittelalter, Tybinga 1963
  • Agostino Paravicini Bagliani, Cardinali di curia e "familiae" cardinalizie dal 1227 al 1254, Padwa 1972, s. 349-357
  • The Cardinals of the Holy Roman Church