Józef Charyton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Józef Charyton (ur. 8 listopada 1909 r. w Krupicach, zm. 8 stycznia 1975 w Białymstoku) – polski malarz i działacz społeczny.

Był malarzem samoukiem, chociaż przez pewien czas studiował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.

W 1938 roku przygotowywał dekoracje krypty w kościele parafialnym w Wołczynie, gdzie złożono zwłoki króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Wydarzenie te, jak i późniejsze starania Charytona dotyczące przywrócenia królowi dobrego imienia, opisał w swoim eseju historycznym pt. „Strażnik królewskiego grobu” Marian Brandys.

W czasie II wojny światowej był świadkiem Holocaustu Żydów w getcie w Wysokim Litewskim. Po wojnie stworzył cykl obrazów i rysunków dokumentujących sceny zagłady oraz życie codzienne społeczności żydowskiej na polskiej prowincji przed II wojną światową.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]