Józef Kasper Pochwalski

Józef Kasper Pochwalski (ur. 5 marca 1816 r. w Chrości, obecnie część miejscowości Staniątki koło Bośni, zm. 2 lipca 1875 r. w Krakowie) – polski malarz, konserwator dzieł sztuki.

• Wnuk Marcina Pochwalskiego (1745-1800), malarza
• Syn Kaspra Apolinarego Pochwalskiego i Heleny Sędziałkiewicz
• Mąż Marcjanny Berg.
• Ojciec:
  • Kazimierza Pochwalskiego (1855-1940),
  • Władysława Pochwalskiego (1860-1924),
  • Marii, żony Juliana Maciołowskiego.
• Dziadek:
  • Józefa Mikołaja Pochwalskiego (1888-1963),
  • Kaspra Stanisława Pochwalskiego (1896-1959),
  • Kaspra Pochwalskiego (1899-1971).

Należy do wielopokoleniowego krakowskiego rodu malarzy. Studiował w krakowskiej Szkole Technicznej (1.10.1836-6.12.1837). gdzie uczył się rysunku u Jana Nepomucena Bizańskiego. Był kolegą malarza Wojciecha Eljasza. Należał do krakowskiego cechu malarzy. Mieszkał najpierw w Podgórzu, a następnie w Krakowie. Uprawiał malarstwo sztalugowe. Prowadził renowacje i malowanie kościołów. Za udział w rewolucji krakowskiej 1946 roku przebywał w więzieniu w Wiśniczu. Wyrzeźbił tam drewnianą łyżkę z symbolami patriotycznymi, którą można zobaczyć w klasztorze sióstr benedyktynek w Staniątkach.

Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w grobowcu rodzinnym, w kwaterze IIIb.