Etnolekt hałcnowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Język hałcnowski)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alza
Obszar Polska (Hałcnów, dziś Bielsko-Biała)
Liczba mówiących język wymarły
Klasyfikacja genetyczna * Języki indoeuropejskie
 * Języki germańskie
  * Zachodniogermańskie
   * Etnolekt hałcnowski
Pismo łacińskie
ISO 639-2 gem
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Strona tytułowa wydanego w 1860 zbioru hałcnowskich wierszy

Etnolekt hałcnowski – wymarły etnolekt z grupy języków germańskich, którym posługiwało się w Polsce przed 1945 r. na co dzień ok. 200 osób mieszkających w Hałcnowie (dziś dzielnicy Bielska-Białej). Język przypominał w brzmieniu inny polski język-relikt – etnolekt wilamowicki, zawierał jednak znacznie więcej słownictwa wspólnego z językiem niemieckim.

Przykładowe teksty[edytuj | edytuj kod]

Dər Līga-Jirg

Ma hīrt guor oft di Loit huort kluoin
do hoit-zotāg werd veil geloin
an wār nė güt betrīga kon,
dos ei kai ōgefāner Mōn.
Do lōw ėch mir di ālde Welt
di wuor of andre Fis geštelt.
(...)


Schmergoustern (c.1860 r.)

Pif! Paf! Puf!
Of a erschta Ruf
Tanza heut de Waidarutha
Of a Scholdern doo se bluta;
Denn on scheina Oustern
Mu ma sech Schmergoustern.
(…)


Der Johannesowed (c.1860 r.)

Wos ssteiht dert fer a Feuerssaul!
Laaft Olle hein an sset ne faul!
O je! O je! Wos meig dert brühn,
Doo hein an har de Junka sprühn!
(...)

Literatura[edytuj | edytuj kod]