Języki sko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Języki sko (języki skou) – papuaska rodzina językowa, używana wzdłuż północnego wybrzeża Papui-Nowej Gwinei. Wyróżnia się tu 16 języków[1]. Posługuje się nimi ok. 7000 osób. Języki cechuje tonalność (w przeciwieństwie do pozostałych z grupy papuaskich), niespotykane spółgłoski czy duża liczba samogłosek.

Klasyfikacja[2][edytuj | edytuj kod]

Wyróżniamy 2 gałęzie w obrębie tej rodziny językowej:

1. Gałąź vanimo

2. Gałąź krisa

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Keith Brown, Sarah Ogilvie – Concise Encyclopedia of Languages of the World, Elsevier 2009, ISBN 978-0-08-087774-7
  2. Mark Donohue – A Grammar of the Skou language of New Guinea, National University of Singapore 2004