Jagienka ze Zgorzelic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jagienka ze Zgorzelic
Twórca postaci Henryk Sienkiewicz
Informacje
Rodzina Zych ze Zgorzelic (ojciec), Małgorzata (matka), Jaśko (brat)
Współmałżonek Zbyszko z Bogdańca

Jagienka ze Zgorzelic – postać literacka występująca w powieści Henryka Sienkiewicza Krzyżacy.

Rodzina i pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Jagienka była córką Zycha i Małgorzaty. Po śmierci matki dziewczyna była zmuszona zająć się młodszym rodzeństwem i gospodarstwem, szczególnie gdy ojciec wyjeżdżał na wojny. Rodzina mieszkała w Zgorzelicach koło Krześni. Jej chrzestnym był mądry i bogaty opat, po którym odziedziczyła ziemie. Jej ojciec, Zych, zginął w czasie napadu na dwór księcia oświęcimskiego, u którego przebywał w gościnie. Po ślubie ze Zbyszkiem młodzi posiadali Moczydoły, Bogdaniec, Spychów i opackie ziemie. Osiedlili się jednak w Bogdańcu, gdzie Maćko wybudował kasztel. Mieli czwórkę dzieci: Maćka i Jaśka, Zycha oraz Juranda. Na początku powieści Jagienka miała 15 lat, a pod koniec ok. 26 lat.

Charakter[edytuj | edytuj kod]

Jagienka była bardzo inteligentną dziewczyną. Na każdy temat miała swoje zdanie i nie zdarzało się raczej, żeby było ono mylne. Na każdy problem potrafiła wymyślić sensowne rozwiązanie, co nie zawsze podobało się Maćkowi, bo uważał, że niewiasty nie powinny się wtrącać w takie rzeczy. Lecz i tak żywił do niej ogromną sympatię. Świetnie dogadywała się z ludźmi i nie było osoby, która by jej nie lubiła. A i ona nigdy do nikogo nie chowała urazy. Była bardzo pobożna i mimo przykrości, jaką sprawiała jej myśl, że Zbyszko woli być z Danusią, modliła się o jej zdrowie i szczęście. Zawsze wszystkim służyła pomocą i była bardzo serdeczna. Bezinteresownie pomagała innym.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Była piękną i dojrzałą dziewczyną. Miała duże, modre oczy i długie ciemne włosy, które najczęściej splatała w jeden lub dwa warkocze. Jej twarz była gładka i rumiana, usta koralowe, a zęby białe. Gdy się uśmiechała, przyrównywano ją do słońca lub zorzy i mówiono, że od jej radości cała izba się rozświetla. Na co dzień ubierała się po męsku w spodnie i kożuszki ze skóry. Jej ubiór zmieniał się zazwyczaj, gdy wyruszano do kościoła, ale i przy Zbyszku chciała wyglądać lepiej. Wkładała wtedy kolorowe spódnice, czerwone trzewiki i odświętne bluzeczki. Przebywając na dworze księżnej Aleksandry jako dwórka, Jagienka nabrała pańskiej ogłady. Przyodziana w tamtejsze wytworne stroje wydawała się Zbyszkowi nie prostą dziewką, ale jakąś cudowną królewną. O jej urodę walczyli Wilk z Brzozowej i Cztan z Rogowa.

Umiejętności[edytuj | edytuj kod]

Jagienka posiadała wiele umiejętności, bo tego wymagało od niej samodzielne życie. Znała się na rolnictwie i gotowaniu, gdyż sama zajmowała się rodzinnym gospodarstwem. Doskonale jeździła konno, a zwłaszcza po męsku, ponieważ do tego przywykła. Świetnie pływała. W przeciwieństwie do innych kobiet tamtych czasów potrafiła się zająć czynnościami męskimi. Umiała polować, strzelać z kuszy i dysponowała dużą siłą fizyczną. Gdyby nie ona, Zbyszko sam by sobie nie poradził z niedźwiedziem.

Miłość[edytuj | edytuj kod]

Jagienka i Zbyszko znali się od dzieciństwa. Jednak gdy po wielu latach rozłąki Jagienka znów go ujrzała, zakochała się w nim bez pamięci. Była zachwycona jego urodą i postawą. Po jego przyjeździe pojawiała się w Bogdańcu niemal codziennie pod pretekstem doglądania Maćka. Razem ze Zbyszkiem chodzili na łowy, do lasu i spędzali ze sobą bardzo dużo czasu. Jagienka zakochiwała się w nim coraz bardziej, a i Zbyszko ją kochał, ale z początku tylko jak siostrę. Gdy Jagienka dowiedziała się o Danusi, serce jej się złamało, ale nie potrafiła przestać kochać Zbyszka i życzyła mu jak najlepiej. Gdy Zbyszko wyjechał, postanowiła nie zwracać uwagi na zaloty Wilka z Brzozowej ani Cztana z Rogowa, a na wypadek jeśli nie będzie mogła być ze Zbyszkiem, zostać mniszką. Gdy po śmierci Danusi Zbyszko wrócił do Bogdańca, nie chciał myśleć o nowej miłości i tylko pogrążał się w żalu. Jednak przy codziennych wizytach Jagienki tak się w niej rozkochał, że sam nie mógł tego znieść. W końcu Zbyszko i Jagienka pobrali się, a owocem ich miłości było czworo dzieci: bliźnięta – Maćko i Jaśko oraz Zych i Jurand.