Aleksander Ford
Z Wikipedii
Aleksander Ford (ur. 24 listopada 1908 w Kijowie jako Mosze Liwczyc, zm. 4 kwietnia 1980 w Naples na Florydzie) – polski reżyser filmowy i scenarzysta.
Szef Polskiej Czołówki Filmowej Wojska Polskiego.
Twórczość filmową rozpoczął jako student Historii Sztuki w 1928 roku krótkometrażowymi filmami Nad ranem i Polski Manchester. Pierwszy film fabularny Mascotte wyreżyserował w 1930.
W czasie II wojny światowej, w l. 1940-1943 kręcił filmy szkoleniowe dla Armii Czerwonej, później był kierownikiem Czołówki Filmowej przy I Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, stworzył wtedy szereg filmów dokumentalnych, m.in. pierwszy w powojennej Polsce film dokumentalny Majdanek - cmentarzysko Europy. W roku 1945 został dyrektorem przedsiębiorstwa "Film Polski", zrezygnował z tego stanowiska w 1947. Wykładowca m.in. Andrzeja Wajdy i Romana Polańskiego w łódzkiej Szkole Filmowej.
Jego najbardziej znany film to Krzyżacy (1960). W 1968 w wyniku antysemickiej nagonki wyemigrował za granicę: najpierw do Izraela, następnie do Danii, na koniec do USA. Zmarł popełniając samobójstwo.
[edytuj] Filmografia
- Mascotte (1930)
- Legion ulicy (1932)
- Sabra (1933)
- Przebudzenie (1934)
- Nie miała baba kłopotu (1935)
- Droga młodych (1936)
- Ludzie Wisły (1938)
- Na start (1939)
- Społem (1939)
- Ulica Graniczna (1948)
- Młodość Chopina (1951)
- Piątka z ulicy Barskiej (1953)
- Ósmy dzień tygodnia (1958) (zatrzymany prez cenzurę - premiera 1988)
- Krzyżacy (1960)
- Pierwszy dzień wolności (1964)
- Lekarz stwierdza (1966)
- Krąg pierwszy (1972)
- Jest pan wolny, doktorze Korczak (1973)
[edytuj] Ważniejsze nagrody
- 1948 Ulica Graniczna - Złoty Medal od rządu włoskiego na festiwalu w Wenecji
- 1954 Piątka z ulicy Barskiej - nagroda za reżyserię na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes
