Janusz Minkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób Janusza Minkiewicza i jego żony Jadwigi
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z pisarza

Janusz Minkiewicz (ur. 25 czerwca 1914 w Petersburgu, zm. 29 maja 1981 w Warszawie) – polski pisarz, satyryk.

Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego (studiował filozofię). W latach 1940-1941 kierował wileńskim teatrem satyrycznym. Był kontynuatorem poezji Skamandrytów. Po przenosinach do Warszawy współpracował z okupacyjnymi teatrami jawnymi. W duecie ze Stefanem Strausem, pod pseudonimem "Struś i Kieliszek" pisał teksty do rewii i operetek, m.in. Moczymy nogi, czyli porwanie pupilek, wystawione w Teatrze Małych Form w grudniu w 1943[1].

Wydał m.in. zbiory wierszy Nic świętego (1939), Kazania i skargi (1946), Pigułki (1951), Sonety warszawskie i pierwsze wiersze (1956), Wiersze wybrane 1944-1954 (1954). Był ponadto autorem humoresek, felietonów satyrycznych, szopek politycznych (wraz z Świętopełkiem Karpińskim), polskiego libretta do operetki Piękna Helena Offenbacha, utworów dla dzieci (zbiór wierszy Lenin w Poroninie, 1951; Ikar i spółka, 1949; Miś z parasolem, 1946 i inne). Współpracował z "Przekrojem", "Szpilkami", "Cyrulikiem Warszawskim". Zajmował się przekładami, głównie literatury rosyjskiej.

W 1955 roku otrzymał Nagrodę Państwową II. stopnia[2].

Przypisy

  1. Sława i infamia. Z Bohdanem Korzeniewskim rozmawia Małgorzata Szejnert, Wyd. Literackie, Kraków 1992, str. 30 i 45.
  2. Bohdan Urbankowski, Czerwona msza czyli uśmiech Stalina, t. 2, Warszawa 1998, s. 315.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, tom I, PWN, Warszawa 1984
  • Lesław Bartelski, Polscy pisarze współcześni 1944-1970, Agencja Autorska, Warszawa 1972

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]