Jawanowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jawanowie – w starożytnych źródłach indyjskich nazwa oznaczająca Greków[1], w szerszym znaczeniu określano nią później wszystkich cudzoziemców z Zachodu[2]. W węższym znaczeniu odnosiła się do mieszkańców Królestwa Greko-Baktryjskiego i Królestwa Indo-Greckiego, potem także do ich w pełni już zindianizowanych potomków zamieszkujących Indie. Świadectwem tego są na przykład buddyjskie groty skalne w pobliżu Nashik we wschodniej części stanu Maharasztra, których fundatorzy określają się w inskrypcji jako Jawanowie, ale noszą typowo indyjskie imiona: Dhammarakhita, Indragnidatta, Sihadhaya, Vitasugata, Dhamadaya, Culakayakha i Yasavadhana.

Sanskrycki termin Yavana wywodzi się bezpośrednio od nazwy Jonów, jego pochodzenie związane jest z Grekami deportowanymi po upadku powstania jońskiego do wschodnich satrapii państwa Achemenidów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Słowniczek terminologiczny. W: Jan Kieniewicz: Historia Indii. Wyd. 2. Wrocław: Ossolineum, 1985, s. 781. ISBN 83-04-01896-9.
  2. Encyklopedia historyczna świata. Tom III. Kraków: Wyd. Opres, 2000, s. 261. ISBN 83-85909-61-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Kalita: Grecy w Baktrii i Indiach. Kraków: Towarzystwo Wydawnicze "Historia Iagiellonica", 2009. ISBN 978-83-88737-92-3.