Jeżyna pachnąca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jeżyna pachnąca
Rubus odoratus G4.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj jeżyna
Gatunek jeżyna pachnąca
Nazwa systematyczna
Rubus odoratus L.
Sp. pl. 1:494. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Jeżyna pachnąca (Rubus odoratus L.) – gatunek krzewu z rodziny różowatych występujący we wschodniej części Ameryki Północnej[2]. Gdzie indziej w uprawie, także w Polsce.

Łodyga

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Dorasta do 3 metrów wysokości. Ma pędy bezkolcowe o łuszczącej się korze[3]. Liście pojedyncze, pięcioklapowe, opadające na zimę. Kwiaty duże, do 5 cm średnicy, pachnące, zebrane w szczytowe baldachogrona[4]. Owoce czerwone, bez smaku[3].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest sadzona jako krzew ozdobny. Całkowicie mrozoodporna, może być uprawiana w strefach 2-8[3]. Preferuje przepuszczalne i średnio żyzne gleby oraz słoneczne stanowiska. Rozmnaża się przez podział korzeni, nasiona, sadzonki lub odrosty.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-23].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-28].
  3. 3,0 3,1 3,2 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  4. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.