Joan Higginbotham

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Joan Elizabeth Miller Higginbotham

Joan Elizabeth Miller Higginbotham (ur. 3 sierpnia 1964 w Chicago) – amerykańska astronautka, inżynier.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

  • 1982 – w rodzinnym Chicago ukończyła szkołę średnią (Whitney M. Young Magnet High School).
  • 1987 – została absolwentką Southern Illinois University w Carbondale, gdzie uzyskała licencjat z inżynierii elektrycznej.
  • 1992 – na Florida Institute of Technology otrzymała stopień magistra w dziedzinie zarządzania.
  • 1996 – na tej samej uczelni zdobyła stopień magistra w zakresie systemów kosmicznych.

Praca w NASA i kariera astronautki[edytuj | edytuj kod]

  • 19871996 - W 1987 rozpoczęła pracę w NASA. W Centrum Kosmiczne im. Johna F. Kennedy'ego (Kennedy Space Center) początkowo była zatrudniona w dziale ds. systemów elektrycznych i telekomunikacyjnych. Zajmowała się tam ładunkami użytecznymi. Zaledwie po pół roku powierzono jej kierowanie doświadczeniami na wahadłowcu Columbia. Później zajmowała się m.in. testami zgodności instalacji elektrycznych wszystkich ładunków użytecznych z systemami wahadłowców. Była również kierownikiem średniego szczebla w dziale zarządzania i operacji promów kosmicznych (Shuttle Operations and Management). Kierowała także grupą inżynierów zajmujących się najbardziej krytycznymi etapami lotu wahadłowca. Podczas realizacji programu Mir-NASA Higginbotham była zastępcą głównego inżyniera ds. promu Atlantis. Brała udział w pracach nad integracją nowego węzła cumowniczego (Orbiter Docking Station - ODS) z systemami wahadłowca. Była również głównym inżynierem projektu dla wahadłowca OV-102 Columbia. Do jej zadań należały m.in. zagadnienia dotyczące poszukiwania i usuwania błędów oraz testowanie wyposażenia.
    W 1994 znalazła się wśród 122 finalistów naboru do 15 grupy astronautów NASA, ale tym razem nie została zakwalifikowana.
  • 19961 maja zakwalifikowano ją do 16 grupy astronautów NASA. Do tego czasu aktywnie uczestniczyła w 53 zabezpieczeniach startów wahadłowców. W sierpniu razem z 43 innymi kandydatami (10 pilotów, 25 specjalistów misji oraz 9 cudzoziemców) rozpoczęła dwuletni trening podstawowy.
  • 1998 – zakończyła wspomniane przeszkolenie, po którym otrzymała uprawnienia specjalisty misji i przydział do Biura Astronautów NASA. Tam trafiła do działu ładunków użytecznych oraz systemów podtrzymywania życia (Payloads & Habitability Branch). Później pracowała w Laboratorium Integracji Awioniki Wahadłowca (Shuttle Avionics Integration Laboratory - SAIL) a także w Centrum Kosmicznym im. Johna F. Kennedy'ego w Operations Support Branch, gdzie zajmowała się testowaniem i kontrolą modułów Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Później została przeniesiona do działu łączności z załogami (CAPCOM Branch).
  • 2002 – została wyznaczona do pełnienia funkcji specjalisty misji podczas lotu STS-117, który miał się odbyć we wrześniu 2003. Katastrofa promu Columbia spowodowała, że plan lotów uległ gruntownej modyfikacji i opóźnieniu.
  • 2005 – w lutym otrzymała nominacje do załogi misji STS-116.
  • 2006 - w grudniu uczestniczyła w misji STS-116.
  • 2007 - 1 października NASA ogłosiła skład załogi do misji STS-126. Higginbotham, która miała w niej uczestniczyć już w listopadzie zrezygnowała z drugiego lotu w kosmos i opuściła NASA. Wybrała pracę w sektorze prywatnym.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • medal NASA „Za wyjątkowe zasługi” (NASA Exceptional Service Medal),,
  • nagroda grupowa za dokonania związane z lotem STS-26 (pierwszy lot wahadłowca po katastrofie Challengera),
  • pochwała za zasługi związane z misjami dla Departamentu Obrony USA (Commendation of Merit for Service to the Department of Defense Missions)
  • nagroda "Czarnej Róży" (2007 Black Rose Award) przyznana przez Amerykańską Ligę Czarnych Kobiet (The League of Black Women) za wkład o równouprawnienie.

Wykaz lotów[edytuj | edytuj kod]

Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Joan E. M. Higginbotham
Nr Data startu Statek kosmiczny Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
1
10 grudnia 2006
STS-116 Discovery
F-33
22 grudnia 2006
STS-116 Discovery
F-33
Specjalista misji (MS-4)
12 dni 20 godzin 44 minuty i 24 sekundy[1]
Łączny czas spędzony w kosmosie — 12 dni 20 godzin 44 minuty i 24 sekundy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. NASA: Relacja z lądowania misji STS-116 (ang.). [dostęp 2010-09-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]