Jodyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jodyna, nalewka jodowa (łac. Iodi solutio spirituosa, Tinctura Jodi) – rozcieńczony roztwór jodu w etanolu o stężeniu ok. 90°[1] (90 % obj.) z dodatkiem jodku potasu jako środka stabilizującego. Jest to ciemnobrunatna, klarowna ciecz. Służy do dezynfekcji skóry przy obtarciach i niewielkich zranieniach. Może być też używana do uzdatniania wody.

Skład jodyny[edytuj | edytuj kod]

Według Farmakopei Polskiej jodyna zawiera 3% jodu i 1% jodku potasowego[1]. W zależności od receptury może zawierać 2–10% jodu[2]. Jod rozpuszczony w etanolu ma ograniczoną trwałość. Reaguje z wodą obecną w roztworze (ok. 10%) dając jodowodór i kwas podjodawy, który z kolei utlenia etanol do aldehydu i kwasu octowego. Jodowodór działa drażniąco, dlatego też w celu zwiększenia trwałości preparatu stosuje się dodatek rozpuszczalnego jodku. W wyniku reakcji jodu cząsteczkowego z anionem jodkowym powstaje stosunkowo trwały anion trójjodkowy:

I2 + I → I3

Zapobiega to tworzeniu się większych ilości jodowodoru.

Preparatyka[edytuj | edytuj kod]

1 część jodku potasu rozpuszcza się w 6 częściach wody i do otrzymanego roztworu dodaje się 3 części jodu. Następnie uzupełnia się etanolem 95 do 100 części (jeśli rozpuszczono 3 g jodu, uzupełnia się etanolem do masy 100 g).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Farmakopea Polska VI
  2. Jerzy Chodkowski (red.): Mały słownik chemiczny. Wyd. V. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.