Johann Gustav Bernhard Droysen
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Johann Gustav Bernhard Droysen (ur. 6 czerwca 1808 w Trzebiatowie - zm. 10 czerwca 1884 w Berlinie) – niemiecki historyk, prekursor tzw. pruskiej szkoły historycznej, twórca określenia epoka hellenistyczna[1]. Urodził się w Trzebiatowie. Uczęszczał do gimnazjum w Szczecinie, a następnie studiował na Uniwersytecie w Berlinie. W roku 1833 uzyskał na tym uniwersytecie tytuł privatdozent, a w 1835 profesora. W swojej pracy zajmował sie głównie historią starożytną, a w szczególności okresem panowania Aleksandra Wielkiego i późniejszym. Właśnie w pracach na temat tego okresu po raz pierwszy użył określenia epoka hellenistyczna.
Był dwukrotnie żonaty, miał dwóch synów:
- Gustawa – historyka znanego z takich dzieł jak: Gustav Adolf (Lipsk, 1869-1870); Herzog Bernhard von Weimar (Lipsk, 1885); Historischer Handatlas (Lipsk, 1885)
- Hansa – historyka badającego historię starożytnej Grecji
Przypisy
- ↑ Praca zbiorowa pod redakcja Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, str. 239, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ISBN 83-85719-84-9.
