Josef Herzig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Josef Herzig (ur. 25 września 1853 w Sanoku, zm. 4 lipca 1924 w Wiedniu) – austriacki chemik, profesor uniwersytetu wiedeńskiego, członek Akademii Nauk w Wiedniu, przyjaciel z lat dzieciństwa Zygmunta Freuda.

Josef Herzig urodził się w Sanoku (Galicja), jako syn właściciela ziemskiego Mendela Herziga, uczęszczał do szkoły średniej we Wrocławiu, a później w Wiedniu, gdzie spędził następnie całe dorosłe życie.

W 1874, rozpoczął studia chemiczne na Uniwersytecie w Wiedniu. Od drugiego semestru studiował u prof. Augusta Wilhelma von Hofmanna na Uniwersytecie w Berlinie. Pracę rozpoczął u Roberta Bunsena na Uniwersytecie w Heidelbergu. Tytuł doktora otrzymał na uniwersytecie wiedeńskim w pracowni Ludwiga Bartha. W 1897 został wykładowcą i profesorem w Laboratorium Chemicznym Uniwersytetu w Wiedniu. Zmarł w Wiedniu w 1924 roku.

W 1898 Herzig i Hans Meyer opracowali metodę ilościowego oznaczania zawartości azotu w związkach organicznych, w których występują grupy metylowe związane z atomem azotu tzw. metoda Herzig-Meyer-Reaktion.

Laureat nagrody Lieben-Preis z roku 1902.