Joseph Bruce Ismay

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Joseph Bruce Ismay

Joseph Bruce Ismay (ur. 12 grudnia 1862, zm. 17 października 1937) – dyrektor zarządzający White Star Line, obecny na pokładzie RMS Titanic w jego dziewiczym rejsie, zakończonym katastrofą po kolizji z górą lodową 14 kwietnia 1912. Kiedy kapitan "Titanica" Edward Smith wydał rozkaz ewakuacji statku, z początku pomagał pasażerom wsiadać do szalup, a później uczynił to samo. Uratowano go w przeciwieństwie do na przykład konstruktora Thomasa Andrewsa czy kapitana Smitha, co sprowadziło na niego oburzenie opinii publicznej[potrzebne źródło]. Z ustaleń komisji badającej katastrofę wynika, że w momencie kiedy po udzieleniu innym pasażerom pomocy Ismay wskoczył do łodzi, w okolicy nie było nikogo innego czekającego na ratunek[1]. Ustąpił ze stanowiska prezesa i do końca swych dni Bruce Ismay nie mógł słuchać o katastrofie i wyrzucał z domu każdego, kto ważył się powiedzieć: "Titanic"[potrzebne źródło].

Przypisy

  1. Mersey: British Wreck Commissioner's Inquiry Report (ang.). Titanic Inquiry Project, 1912-07-30. [dostęp 2012-04-19].