Julia (matka Antoniusza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Julia, Iulia (ur. 104 p.n.e, zm. po 39 p.n.e) – przedstawicielka rzymskiego rodu Juliuszów, daleka krewna[1] dyktatora Cezara. Córka Lucjusza Juliusz Cezara konsula w 90 p.n.e. i Fulwii[2], córki Marka Fulwiusza Flakkusa, konsula w 125 p.n.e.

Źródła przedstawiają ją jako dostojną niewiastę[2] mogącą równać się z najszlachetniejszymi i najcnotliwszymi kobietami swoich czasów[3]. Brat Julii, Lucjusz[4][5][6] został konsulem w 64 p.n.e.. Wyszła za mąż za Marka Antoniusz Kretyka, z którym miała trzech synów: Marka Antoniusza, późniejszego triumwira, Gajusza, Lucjusza oraz córkę Antonię (była żoną Publiusza Watyniusza[7], konsula w 47 p.n.e). Po śmierci męża Julia w 72 p.n.e. poślubiła Publiusza Lentulusa Korneliusza Surę, konsula w 71 p.n.e., straconego później (63 p.n.e.) przez konsula Cycerona za udział w spisku Katyliny[2][5].

W 43 p.n.e. Julia wraz z synową, Fulwią i młodocianym wnukiem Antyllusem usilnie zabiegała, zanosząc prośby do wpływowych senatorów i wznosząc błagania przybrana w czarne szaty u drzwi posiedzeń senatu, o to by senat nie uznał Marka Antoniusza za wroga państwa[8]. Związki krwi wpłynęły też na stanowisko jakie zajął Lucjusz Juliusz Cezar wobec swojego siostrzeńca[9]. Gdy po ustanowieniu II triumwiratu, sporządzono listy proskrypcyjne, Antoniusz umieścił na nich swojego wuja, brata Julii, Lucjusza[10][11]. Julia dała mu schronienie w swoim domu i publicznie oznajmiła Antoniuszowi, że dalej będzie brata chronić, nawet kosztem swojego życia[12]. Antoniusz poczuł się zmuszony ustąpić matce[13] i nakazał przeprowadzić uchwałę ułaskawiającą Lucjusza[14]. Julia wraz z siostrą Oktawiana, Oktawią Młodszą życzliwie odniosła się do próśb o wstawiennictwo tych rzymskich kobiet, na które zarządzeniem triumwirów nałożono konfiskatę majątków[15].

W 41 p.n.e. młodszy syn Julii, Lucjusz Antoniusz poniósł klęskę w wojnie peruzyńskiej z Oktawianem. Julia zmuszona była uciec na Sycylię i znalazła schronienie u Sekstusa Pompejusza[16]. W następnym roku Pompejusz wyprawił Julię dając jej znamienity orszak, do Marka Antoniusza, do Grecji[17] i proponując zawarcie przymierza skierowanego przeciwko Oktawianowi[18][19]. Oktawian nawiązał korespondencję z Julią, zapewniając ją o szacunku jaki żywi dla niej, jako swojej krewnej, i Julia wystąpiła jako pośredniczka[20][21] w sporze pomiędzy Oktawianem i Antoniuszem, zakończonym porozumieniem w Brundyzjum. W 39 p.n.e. pomagała w doprowadzeniu do zawarcia pokoju w Puteoli (w Misenum według innych źródeł[16]) pomiędzy triumwirami a Sekstusem Pompejuszem[22].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Księga XIV (Wojny Domowe II);143. W: Appian z Aleksandrii: Historia Rzymska. edycja komputerowa www.histurion.pl, s. 159.
  2. 2,0 2,1 2,2 M. TVLLI CICERONIS ORATIO IN L. CATILINAM QUARTA,13; Czwarta Mowa Przeciw Katylinie. W: Marek Tulliusz Cycero: Mowy. Edycja komputerowa: www.zrodla.historyczne.prv.pl.
  3. Antoniusz, 2. W: Plutarch z Cheronei: Żywoty sławnych mężów. edycja komputerowa www.histurion.pl.
  4. M. TVLLI CICERONIS EPISTVLARVM AD FAMILIARES LIBER NONVS, XIV; Xięga Ósma, XXIII. W: Marek Tulliusz Cycero: Listów Marka Tulliusza Cycerona Xiąg Ośmioro Tom Drugi. Poznań: Nakładem Biblioteki Kórnickiej, 1873, s. 432-433.
  5. 5,0 5,1 M. TVLLI CICERONIS EPISTVLARVM AD FAMILIARES LIBER DECIMVS, XXVII; Xięga Ósma, XCV. W: Marek Tulliusz Cycero: Listów Marka Tulliusza Cycerona Xiąg Ośmioro Tom Drugi. Poznań: Nakładem Biblioteki Kórnickiej, 1873, s. 572.
  6. M. TVLLI CICERONIS IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA SECVNDA, XIV; Filipika druga; [6,14]. W: Marek Tulliusz Cyceron: Filipiki. Edycja komputerowa www.histurion.pl.
  7. M. TVLLI CICERONIS IN VATINIUM ORATIO 27; Marek Tulliusz Cyceron: Against Vatinius; 27 (ang.). [dostęp 2010-03-26].
  8. Księga XV (Wojny Domowe III);51,58. W: Appian z Aleksandrii: Historia Rzymska. edycja komputerowa www.histurion.pl, s. 194,197.
  9. M. TVLLI CICERONIS IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA OCTAVA, 1; Marek Tulliusz Cyceron: THE EIGHTH PHILIPPIC, 1 (ang.). [dostęp 2010-03-27].
  10. Księga druga, 67. W: Wellejusz Paterkulus: Historia rzymska. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2006, s. 126. ISBN 83-04-04830-2.
  11. Cyceron, Rozdział czterdziesty szósty. W: Plutarch z Cheronei: Żywoty sławnych mężów. edycja komputerowa www.histurion.pl.
  12. Antoniusz, 19-20. W: Plutarch z Cheronei: Żywoty sławnych mężów. edycja komputerowa www.histurion.pl.
  13. Ksiega XLVII, 8. W: Kasjusz Dion Kokcejanus: Historia. tłumaczenie angielskie;edycja komputerowa http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/home.html.
  14. Księga XVI (Wojny Domowe IV); 37. W: Appian z Aleksandrii: Historia rzymska. edycja komputerowa www.histurion.pl, s. 239.
  15. Księga XVI (Wojny Domowe IV); 32. W: Appian z Aleksandrii: Historia rzymska. edycja komputerowa www.histurion.pl, s. 236-237.
  16. 16,0 16,1 Antoniusz, 32. W: Plutarch z Cheronei: Żywoty sławnych mężów. edycja komputerowa www.histurion.pl.
  17. Ksiega XLVIII, 27. W: Kasjusz Dion Kokcejanus: Historia. tłumaczenie angielskie;edycja komputerowa http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/home.html.
  18. Księga XVII (Wojny Domowe V); 52. W: Appian z Aleksandrii: Historia rzymska. edycja komputerowa www.histurion.pl, s. 318-319.
  19. Ksiega XLVIII, 15. W: Kasjusz Dion Kokcejanus: Historia. tłumaczenie angielskie;edycja komputerowa http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/home.html.
  20. Księga XVII (Wojny Domowe V); 63. W: Appian z Aleksandrii: Historia rzymska. edycja komputerowa www.histurion.pl, s. 325.
  21. Ksiega XLVIII, 16. W: Kasjusz Dion Kokcejanus: Historia. tłumaczenie angielskie;edycja komputerowa http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Cassius_Dio/home.html.
  22. Księga XVII (Wojny Domowe V); 72. W: Appian z Aleksandrii: Historia rzymska. edycja komputerowa www.histurion.pl, s. 330.