Jung Il-byun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
To jest biografia osoby noszącej koreańskie nazwisko Jung.
Boxing pictogram.svg Jung Il-byun
Data i miejsce urodzenia 16 listopada 1968
Seul
Obywatelstwo Korea Południowa
Wzrost 168 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa kogucia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 12
Zwycięstwa 10
Przez nokauty 4
Porażki 2
Remisy 0

Jung Il-byun (ur. 16 listopada 1968 w Seulu) – południowokoreański bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji WBC w wadze koguciej, olimpijczyk z Seulu 1988.

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Jung Il-byun stał się najbardziej znany z protestu wywołanego podczas igrzysk olimpijskich w 1988 w Seulu. W drugiej rundzie turnieju w wadze koguciej stoczył walkę z Bułgarem Aleksandyrem Christowem. Podczas walki z Christowem stracił punkty za uderzenie przeciwnika głową i w efekcie został zdyskwalifikowany z dalszej walki, przegrywając ją 1-4. Jung na znak protestu usiadł na ringu i przez 67 minut odmawiał jego opuszczenia[1]. Ostatecznie organizatorzy walki wyłączyli światła i zostawili Byuna samego w ciemności.

Wyniki z Seulu 1988[edytuj | edytuj kod]

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Jung Il-byun karierę zawodową rozpoczął w 1990 roku, debiutując 18 lutego 1990 w Gyeonggi w walce z Filipińczykiem Noelem Cornelio i wygrał tę walkę na punkty. 28 marca 1993 roku, wygrywając walkę przy jednogłośnej decyzji sędziów w hali Hyundai Hotel w Gyeongju z Meksykaninem Victorem Rabanalesem został mistrzem świata organizacji WBC w wadze koguciej. Pas mistrzowski stracił na rzecz Japończyka Yasuei Yakushijiego, z którym przegrał przy niejednogłośnej decyzji sędziów. 31 lipca 1994 roku, w hali Aichi Prefectural Gym w Nagoi stoczył rewanż z Yakushiją. Tę walkę również przegrał, tym razem w 11. rundzie przez techniczny nokaut. Była to ostatnia walka Byuna w karierze zawodowej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Clive Gifford: "Olimpiady", Warszawa 2004, ISBN 83-7391-277-0, s.18

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]