Kali (postać literacka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kali – jedna z drugoplanowych postaci powieści W pustyni i w puszczy Henryka Sienkiewicza. Jest to Murzyn z plemienia Wa-Hima, uratowany i uwolniony z rąk mahometan przez Stasia; towarzyszył chłopcu, małej ośmioletniej Nel i murzynce Mei, aż do spotkania się z kapitanem Glenem i dr Clarym. Staś w trakcie podróży próbował wykształcić europejski sposób myślenia u Kalego, co owocowało wieloma zabawnymi sytuacjami. Kali był bardzo przesądny i wierzył, że każda zła sytuacja jest spowodowana tym że "złe Mzimu" się zdenerwowało. Był wierny, oddany i posłuszny Stasiowi i wierzył we wszystkie jego słowa.

Kali posługiwał się charakterystycznym sposobem mówienia - wszystkie czasowniki umieszczał w bezokoliczniku.

Do języka potocznego wszedł zwrot moralność Kalego. Oznacza podwójny system oceny uczynków, w zależności od tego kto ich dokonuje. Cytat z powieści[1]:

Jeśli ktoś Kalemu zabrać krowy (...) to jest zły uczynek (...). Dobry, to jak Kali zabrać komu krowy.

Przypisy

  1. Henryk Sienkiewicz: W pustyni i w puszczy. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, s. 324. ISBN 83-216-0571-0.