Kalka techniczna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kalka techniczna (kalka kreślarska, kalka szkicowa) – rodzaj przezroczystego papieru o gramaturze 40-100 g/m², który jest używany głównie do sporządzania na nim rysunków technicznych ołówkiem, a następnie tuszem.
Kalka techniczna cechuje się:
- dobrą wytrzymałością (zwłaszcza na zginanie i przedarcie)
- równą, gładką powierzchnią (ale bez połysku)
- stabilnością wymiarową
- odpornością na wymazywanie
- odpornością na wielokrotne skrobanie korekcyjne
- brakiem skłonności do przedzierania się wzdłuż linii prowadzonych twardym ołówkiem
- neutralnym pH
Kalka techniczna absorbuje wilgoć z powietrza atmosferycznego, w wyniku czego ulega marszczeniu. Powinna być opakowana w papier wodoodporny.
- Standardowe parametry kalek technicznych według norm ISO
| Masa arkusza | Gęstość | Wilgotność | Chropowatość | Przezroczystość | Wytrzymałość na rozciąganie |
Odczyn powierzchni |
|---|---|---|---|---|---|---|
| ISO 536 (g/m²) |
(kg/m³) | ISO 287 (%) |
ISO 8791-2 (ml/min) |
ISO 2469 (%) |
ISO 1974 (mN) |
ISO 6588 (pH) |
| 42 | 1200–1235 | 7 | 100–300 | 79 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 53 | 1200–1235 | 7 | 100–300 | 77 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 63 | 1220–1250 | 7 | 100–300 | 75 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 73 | 1220–1250 | 7,5 | 100–300 | 75 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 83 | 1220–1250 | 7,5 | 100–300 | 75 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 93 | 1220–1250 | 7,5 | 100–300 | 75 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 100 | 1220–1250 | 7,5 | 100–300 | 75 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 112 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 73 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 130 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 69 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 150 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 65 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 160 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 61 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 170 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 59 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 190 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 55 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 200 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 53 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 240 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 47 ±5 | 220–440 | 6–7 |
| 280 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 45 ±5 | 220–440 | 6–7 |