Karl Kleist
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Karl Kleist (ur. 31 stycznia 1879 w Miluzie, zm. 26 grudnia 1960 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecki psychiatra, neurolog, neuropsycholog.
Tytuł doktora medycyny uzyskał w 1902, habilitację w 1909 roku. Prowadził badania z zakresu zaburzeń czynności płatów czołowych, apraksji, akinezji, zajmował się psychozami – schizofrenią, zespołem maniakalno-depresyjnym. Wprowadził do psychiatrii terminy jedno- i dwubiegunowy (niem. einpolig, zweipolig).
Jest twórcą teoria ścisłej, mozaikowej lokalizacji funkcji mózgowych, która bazowała na:
- udowodnionym histologicznym zróżnicowaniu poszczególnych obszarów kory mózgu ludzkiego,
- wyodrębnieniu w zachowaniu człowieka różnych, mniej lub bardziej rozwiniętych funkcji: pisania, czytania, chodzenia, które mogą być niezależnie od siebie zaburzone,
- przyporządkowaniu do niektórych obszarów mózgu ściśle określonych funkcji, w tym ruchów ciała do pola czwartego Brodmanna, wrażeń wzrokowych do pola osiemnastego itp.,
- danych histologicznych, wskazujących, że ukształtowane histologicznie pole mózgowe nie może ulec przebudowie: przekształceniu - podczas życia jednostki - w inne pole odmienne histologicznie.
- przekonaniu, że różne struktury histologiczne muszą pociągać za sobą różne funkcje.
Wybrane prace [edytuj]
- Gehirnpatologie. Leipzig: Barth, 1934
- Sensory Aphasia and Amusia. The Myeloarchitectonic Basis. Oxford: Pergamon Press. 1962
- Über zykloide Degenerationspsychosen, besonders Verwirrtheits- und Motilitätspsychosen. Arch. Psych 78, 100–115 (1926)
- Über zykloide, paranoide und epileptoide Psychosen und über die Frage der Degenerationspsychosen. Schweiz. Arch. Neurol. Psychiatr. 23, ss. 3–37 (1928)
- Die Gliederung der neuropsychischen Erkrankungen. Monatsschr. Psychiatr. Neurol. 125, ss. 526–554 (1953)
Bibliografia [edytuj]
- Neumärker KJ, Bartsch AJ. Karl Kleist (1879-1960)- a pioneer of neuropsychiatry. „Hist Psychiatry”. 14. 56 Pt 4, s. 411-58, 2004. PMID 14740633.
Kontrola autorytatywna (osoba):