Kaseta wideo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kaseta wideo, system VHS
Wymiary różnych rodzajów kaset wideo

Kaseta wideo (ang. Video Casette, stąd także kaseta video) — kaseta z taśmą magnetyczną przeznaczona do zapisu, przechowywania i późniejszego odtwarzania sygnału audiowizualnego w magnetowidzie.

Taśma magnetyczna została wynaleziona w 1951 roku przez firmę BCE z Los Angeles. W 1958 roku amerykańska firma Ampex wyprodukowała kolorową taśmę magnetyczną do rejestracji nagrań audiowizualnych. Pierwsze amatorskie standardy budowy i działania kaset wideo oraz odpowiednich urządzeń powstały jeszcze w latach 70. Pierwszą kasetę VHS wyprodukowała japońska firma JVC. W 1975 r. powstał standard Betamax, rok później VHS, a pod koniec lat 70. format Video 2000.

Standardy różnią się samą techniką zapisu informacji, szerokością taśmy, maksymalną długością nagrania oraz obudową (kasetką).

W połowie lat 80. najpopularniejszy stał się format VHS i współcześnie przez "kasetę wideo" najczęściej rozumie się właśnie kasetę VHS. Udoskonaloną formą tego standardu jest kaseta S-VHS.

Inne formaty kasetowe: Betacam (format profesjonalny), Video 8mm (taśma 8mm metaliczna), VCR LP (szpulki położone współosiowo), CVC (minikasetka z taśmą 6mm), V-Cord I i II (pierwszy kasetowy magnetowid domowy) oraz Quasar VX.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]