Koń hanowerski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kasztanowaty ogier hanowerski Romantic Boy w kłusie wyciągniętym podczas targów jeździeckich (Światowej Wystawy Jeździeckiej) "Equitana", Essen, Niemcy, marzec 2005 r.

Koń hanowerskikoń gorącokrwisty o harmonijnej budowie ciała. Występują wszystkie rodzaje maści. Znakowane piętnem. Uzyskuje wysokość około 162 – 175 cm.

W roku 1714 Hanower stał się częścią Imperium Brytyjskiego wskutek ślubu księcia regenta z królową angielską. Dzięki temu w hanowerskiej hodowli koni wcześnie przystąpiono do krzyżowania z końmi pełnej krwi angielskiej. Gdy inne hodowle rozpoczynały dopiero krzyżowanie uszlachetniające pełną krew, pogłowie koni hanowerskich było już w okresie konsolidacji – ustalenia i stabilizacji cech dziedzicznych. Ogiery hanowerskie wprowadzano więc do innych hodowli jako element szlachetny. Stadnina krajowa w Celle wyhodowała do czasów motoryzacji wiele bardzo dobrych koni roboczych i kawaleryjskich. Później szybko i z powodzeniem zmieniła kierunek na produkcję nowoczesnych koni do sportu jeździeckiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Christiane Gohl: Konie i kuce. Rasy, pochodzenie, charakterystyka. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1996. ISBN 83-7073-107-4.
Commons in image icon.svg