Kodeks Leningradzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kodeks Leningradzki - przykładowa strona
Jedna ze zdobionych stron Kodeksu Leningradzkiego (folio 474a)

Kodeks Leningradzki (Codex Leningradiensis oznaczany B19A lub L) – uważany za najważniejszy i najwierniejszy rękopis hebrajskiego tekstu Biblii hebrajskiej pochodzący z około roku 1008 roku n.e.[1] Zawiera tekst masorecki i jest podstawą tłumaczenia tekstu Starego Testamentu na inne języki.

Od połowy XIX wieku Kodeks Leningradzki przechowywany jest w Petersburgu (Rosja). Jego nazwa wywodzi się od starej nazwy miasta. W czasie gdy Ancient Biblical Manuscript Center and West Semitic Research wykonało fotokopię kodeksu w 1990 roku nazywało się ono jeszcze Leningrad. W wydaniach krytycznych oznaczany zwykle B19A lub literą L.

Kodeks ten został prawdopodobnie sporządzony w Kairze a później sprzedany komuś mieszkającemu w Damaszku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons