Kofun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Japonia
Herb Japonii

To jest artykuł z cyklu:
Historia Japonii

Wikiprojekt · Portal · Kategoria
Daisenryou Kofun, Sakai, V wiek

Kofun (jap. 古墳時代 Kofun-jidai?) – okres w historii Japonii przypadający na lata - w zależności od źródeł - pomiędzy 250 a 538, 300 a 562 n.e. lub ogólnie od II drugiej połowy III w. do I połowy VII w.

Nazwa pochodzi od kurhanów (kofun) w kształcie dziurek od klucza, które były budowane dla członków klasy rządzącej w tamtym okresie. Ta tradycja przyszła do Japonii z Azji wraz z imigracją ok. III wieku n.e.

Najwięcej tego typu grobowców powstawało na przełomie IV i V w., co symbolizowało w znacznym stopniu zwiększenie jednolitej władzy ośrodka rządzącego.

Pod koniec V w. władza przeszła w ręce klanu Yamato, który zdobył kontrolę nad większą częścią wyspy Honsiu i północną częścią Kiusiu i w końcu założył japońską linię cesarską, która przetrwała do dzisiejszych czasów.

W okresie tym rozwijało się rolnictwo, hodowla, rzemiosło użytkowe i artystyczne. Głównym surowcem staje się żelazo.

W sztuce, w przeciwieństwie do kultury okresu Jōmon, dominują postacie męskie - wojownik i rolnik.

Kofun wraz z okresem Asuka składają się na okres Yamato w historii Japonii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]