Kurhan
|
|
Zasugerowano, aby zintegrować ten artykuł z artykułem Tumulus. (dyskusja) Nie opisano powodu propozycji integracji. |
Kurhan – rodzaj mogiły, w kształcie kopca o kształcie stożkowatym lub zbliżonym do półkolistego, z elementami drewnianymi, drewniano-kamiennymi lub kamiennymi (zobacz dolmen), w którym znajduje się komora grobowa z pochówkiem szkieletowym lub ciałopalnym. Pomieszczenia grobowe, nieraz bardzo rozbudowane, mają zwykle konstrukcję kamienną bądź drewnianą, czasem są kute w litej skale[1].
Wschodnioeuropejskiemu słowu „kurhan” odpowiada, używane w językach zachodnioeuropejskich, określenie „tumulus”.
Spis treści |
Występowanie [edytuj]
Kurhany występują na obszarach Europy, Azji i Ameryki w epoce neolitu i żelaza (kultura unietycka, trzciniecka, przedłużycka, także w niektórych lokalnych grupach kultury łużyckiej). Rzadziej spotykane były także w kulturach okresu rzymskiego i wczesnośredniowiecznego.
Przykłady kurhanów [edytuj]
Polska [edytuj]
- Kopiec Krakusa w Krakowie
- Kopiec Wandy w Krakowie
- Kopiec Janotów-Bzowskich w Będkowicach k/Krakowa
- Stróża Kolonia (gmina Kraśnik), IX wiek
- Wielkopolskie piramidy w Łękach Małych koło Grodziska Wielkopolskiego – grupa 11 kurhanów z XVII wieku p.n.e.
- Poleski Park Narodowy – kurhany z epoki trzcinieckiej
- Łysa Góra; Sitaniec, okolice Zamościa
- Czarnocin koło Buska-Zdroju
- Miernów koło Buska-Zdroju
- Kopiec Tatarski w Przemyślu
- Czerne na Mazurach
- Szwedzka mogiła - wczesnośredniowieczny kurhan w Rejowcu Fabrycznym
- Grodzisko w Wysokiem Mazowieckiem
- Białogórze, między Zgorzelcem a Lubaniem - 200 mogił oraz grodzisko słowińskie
- Rezerwat Przyrodniczo-Archeologiczny „Grodzisko Runowo"
- Widawa (powiat łaski) - kurhan z okresu II-IV w.
- Cmentarzysko Jaćwingów w okolicach Suwałk
- Lubiatowo - kurhany w pobliżu leśniczówki Szklana Huta.
- Wzgórze Wisielców na wyspie Wolin
- Kurhan karniowicki w Karniowicach
- Kościeniewicze (powiat bialski), (województwo lubelskie)
- kurhany w Bierówce koło Jasła
- Szczeglińskie kurhany (w okolicach Szczeglina w woj. zachodniopomorskim)
- Puszcza Białowieska - Rezerwat krajobrazowy im. prof. Władysława Szafera ( kwadrat 387 C )
- Rostołty w woj. podlaskim, kurhan kultury wielbarskiej
- Kuraszewo w woj. podlaskim, kurhan kultury wielbarskiej
- Wola Grójecka w woj. świętokrzyskim,gmina Ćmielów - kurhan z okresu neolitu, ok. 2 m wysokości
- Cmentarzysko w Węsiorach w woj. pomorskim
- Lewino w powiecie wejherowskim
- Przywóz w powiecie wieluńskim - 2 kurhany kultury przeworskiej
Europejska część Rosji i Ukraina [edytuj]
- Królewskie kurhany scytyjskie: Towsta Mohyła, Sołocha, Gajmanowa Mogiła, Czertomłyk, Melitopolski oraz Kelermeskie i Uljapskie na Kubaniu.
- Kurhany bosporańskie: Kul-Oba, Bolszaja Bliznica.
- Wielki Ipatowski koło Stawropola.
- Numer 4, Kutuluk koło Samary w Rosji, XXIV wiek p.n.e..
- Ryżanówka, około 150 km na południe od Kijowa, III wiek p.n.e..
Syberia i Azja Środkowa [edytuj]
- Pazyryk – zespół 5 wielkich kurhanów z pochówkami wodzów plemion scyto-sackich, VI-V wiek p.n.e.
- Noin Uła – nekropola wielmożów Xiongnu, I wiek p.n.e./I wiek.
- Issyk w Kazachstanie w kompleksie sackiej nekropoli królewskiej z VI-III wieku p.n.e.
- Cmentarzysko kurhanowe Berel w dolinie rzeki Buktyrmy w Kazachstanie - III wiek p.n.e. z najsłynniejszym kurhanem nr 11
Państwa bałkańskie [edytuj]
Tereny obecnej Bułgarii, Rumunii, Grecji, Serbii i europejskiej części Turcji (na obszarze dawnej Tracji, Dacji i Mezji)
- Kurhan Aleksandrowski, ok. IV wiek p.n.e. - w grobowcu zachowały się freski ze sceną polowania na dzika.
- grobowiec z Kazanłyku w środkowej Bułgarii.
- Wielki Kurhan z Werginy w Grecji
- Goljama Kosmatka
- Svetica
- Zlatinica
- Kırklareli = bułg. Łozengrad
- Naip i Harekattepe w Tekirdağ
Szwecja [edytuj]
- Håga koło Uppsali , X wiek p.n.e..
Bliski Wschód [edytuj]
- Nemrut Dağı, w kommageńskim kompleksie świątynno-sepulkralnym w południowo-wschodniej Turcji, I wiek p.n.e.
Japonia [edytuj]
- Wielki Kurhan cesarza Nintoku na wyspie Honsiu
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 83, 84. ISBN 83-85001-89-1.
Bibliografia [edytuj]
- (ros.) Акишев К.А. "Курган Иссык", "Искусство", Москва, 1978 (K.A. Akiszew „Kurhan Issyk”, wyd. Isskustwo, Moskwa, 1978); [1]
- (szw.) Almgren, O. "Kung Björns hög" och andra fornlämningar vid Håga, 1905 (za anglojęzyczną Wikipedią)
- (fr.) Domaradzki M.M. „Pitiros i Thasos. Structures economiques dans la peninsule balkanique aux VII-II siecles avant J.C.”, Opole 2000
- Faridis K. „Vergina”, Wydawnictwo Rekos Ltd., Thessaloniki-Oreokastro 2006, s. 36 (wydanie polskie w tłum. Barbary Marii Hantel-Galatou), ISBN 960-358-236-0
- Praca zbiorowa „Encyklopedia sztuki starożytnej”, WaiF i Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, s. 126, 171, 248, 325, 326, 347-349, 348-349, 386, 425, 431, 462, 534, 575-576, 590-591, ISBN 83-01-12466-0 (PWN), ISBN 83-221-0684-X (WaiF)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- O Kutuluku z „Archeology”, magazynu Amerykańskiego Instytutu Archeologicznego (ang.)
- O Ipatowie z „Archeology (ang.)
- Cmentarzysko Berel (ros.)
- O Ryżanówce (Tutanchamon ukraińskich stepów - Muzeum Archeologiczne w Krakowie)
- Przewodnik "Śladami Pierwotnych Kultur: Grodziska - Święte miejsca - Kamienne kręgi - Kurhany", format PDF.
- Puszcza Białowieska - Kurhany (kwadrat 387C)
- Cmentarzysko kurhanowe w Będkowicach