Konceptyzm

Konceptyzm (wł. concetto – świetny, wyszukany pomysł) – główny prąd w poezji baroku, cechujący się dążeniem do nieustannego zadziwiania, zaskakiwania i zaszokowania czytelnika. Koncept to wyszukany, oryginalny i niespodziewany pomysł, na którym oparty jest utwór poetycki, zarówno pod względem budowy jak i treści. Poetykę konceptyzmu można określić mianem poetyki kontrastu. Zamiłowanie do niego zaznaczyło się w doborze skojarzeń, puent czy tropów, takich jak antytezy, oksymorony, paradoksy. Konceptyzm narodził się w literaturze hiszpańskiej i włoskiej. Wśród polskich twórców, oryginalne koncepty stosowali Jan Andrzej Morsztyn (1621 – 1693) oraz Daniel Naborowski (1573 – 1640).

Zobacz też

• gongoryzm
• marinizm

Bibliografia

• konceptyzm – Encyklopedia PWN (pol.). Wydawnictwo Naukowe PWN. [dostęp 2010-02-02].
• Konceptyzm – WIEM, darmowa encyklopedia (pol.). [dostęp 2010-02-02].
• Nurty estetyczne poezji barokowej – konceptyzm i marinizm (pol.). [dostęp 2010-02-02].
• Ogólne tendencje literackie Baroku (manieryzm, marinizm, konceptyzm, gongoryzm, préciosité, eufuizm) (pol.). [dostęp 2010-02-02].