Koralowce czteropromienne
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Koralowce czteropromienne | |
 Grewingkia canadensis (z ordowiku) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | parzydełkowce |
| Gromada | koralowce |
| Podgromada | koralowce sześciopromienne |
| Rząd | koralowce czteropromienne |
| Nazwa systematyczna | |
| Rugosa | |
| Milne-Edwards & Haime, 1850 | |
| Synonimy | |
|
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Koralowce czteropromienne, rugozy (Rugosa) – grupa paleozoicznych koralowców kolonijnych (kolonie masywne lub gałązkowe) albo osobniczych. Osobnicze mają kształt rogu lub cylindryczny. We wczesnym stadium rozwojowym powstają trzy pary septów. Pierwsza para to septum główne. Kolejno tworzą się następne dwie pary. Trzy pary septów dzielą kielich koralowca na sześć komór. Jednak dalsze septa tworzą się tylko w czterech komorach. Dlatego nazywa się je koralowcami czteropromiennymi.
Rugozy znane są od ordowiku do późnego permu. Swój rozkwit osiągnęły w dewonie i wczesnym karbonie. Miały duże znaczenie skałotwórcze, stanowią ważny składnik dewońskich i karbońskich wapieni rafowych.
