Antarktyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Antarktyka
Region bieguna południowego

Antarktyka – znajdujący się na półkuli południowej obszar, który obejmuje Antarktydę wraz z lądolodem oraz otaczającymi ją wodami i wyspami. Najczęściej przyjmuje się, że granicę Antarktyki wyznacza strefa konwergencji antarktycznej, w której chłodne wody powierzchniowe znajdujące się wokół Antarktydy stykają się z cieplejszymi wodami subantarktycznymi i zanurzają się w nich. W zależności od pory roku granica ta przesuwa się pomiędzy równoleżnikami 48 i 61°S. Zgodnie z definicją zawartą w Traktacie Antarktycznym za granicę Antarktyki uważa się równoleżnik 60°S.

Geografia Antarktyki[edytuj | edytuj kod]

W skład Antarktyki (w jej geograficznych granicach) wchodzą:

Wyspy o surowym, subpolarnym klimacie morskim, położone na północ od równoleżnika 60°S, zaliczają się do subantarktyki.

Obszar lądowy Antarktyki obejmuje ponad 14 mln km².

Najwyższa temperatura w roku wynosi od -20 do -35 °C, najniższa nawet -80 °C. Średnia roczna temperatura wynosi ok. -49 °C. Wiatry mają maksymalną prędkość do 300 km na godzinę. Średnia grubość lodu wynosi 1720 m; maksymalnie dochodzi ona do 5 km. Najwyższy szczyt na Antarktyce to Masyw Vinsona, który dochodzi do 4897 m n.p.m. (dawniej przypuszczano, że 5140 m). Rekordowo niska temperatura na Ziemi, -89,2 °C, została zarejestrowana w czwartek 21 lipca 1983 roku (stacja Wostok). Natomiast najwyższą temperaturę 14,6 °C odnotowano 5 stycznia 1975 roku w dwóch miejscach (Hope Bay i Vanda Station).

Odkrywcy i badacze Antarktyki[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Antarktyka w Wikisłowniku