Kristie Moore
| Kristie Moore | ||
| Państwo |  Kanada Alberta |
|
| Data i miejsce urodzenia | 22 kwietnia 1979 Grande Prairie |
|
| Gra | praworęczna | |
| Klub | Calgary Winter Club | |
| Występy | ||
| ZIO | 1 (2010) | |
| MŚ juniorów | 1 (1996) | |
| Tournament of Hearts | 2 (2000, 2013) | |
| Dorobek medalowy | ||
| Zimowe igrzyska olimpijskie | ||
| Srebro |
Vancouver 2010 | |
| Mistrzostwa świata juniorów | ||
| Złoto |
Red Deer 1996 | |
| Canadian Olympic Curling Trials | ||
| Złoto |
Edmonton 2009 | |
| Canadian Junior | ||
| Złoto |
Edmonton 1996 | |
Kristie Moore (ur. 22 kwietnia 1979 w Grande Prairie) – kanadyjska curlerka, srebrna medalistka olimpijska z Vancouver, mistrzyni świata juniorów z 1996.
Jako druga w zespole Heather Nedohin (wówczas Godberson) wygrała Mistrzostwa Kanady Juniorów 1996. Ekipa z Alberty zajęła pierwsze miejsce w Round Robin i bezpośrednio awansowała fo finału, w którym zmierzyła się z Saskatchewan (Cindy Street)[1]. Kanadyjki były gospodyniami Mistrzostw Świata, ponadto odbywały się one w ich prowincji. Zespół Godberson w fazie grupowej wygrał 7 z 9 meczów i awansował do rundy finałowej z 3. miejsca. W półfinale Kanada pokonała 6:4 Szwajcarię (Nadja Heuer) i sięgnęła po tytuł mistrzowski zwyciężając w ostatnim meczu 7:6 nad Szkocją (Julia Ewart)[2].
W 1999 Moore znów dołączyła do zespołu Nedohin i rok później wygrała Alberta Scotties Tournament of Hearts. W Scott Tournament of Hearts 2000 zespół z Edmonton zajął 6. miejsce wygrywając 5 meczów a 6 przegrywając[3]. Kristie w latach 2004–2006 wzięła przerwę od uprawiania curlingu. Później ponownie wróciła do Nedohin, w 2009 zespół doszedł do finału rozgrywek prowincjonalnych przegrywając 7:9 z Cheryl Bernard. Następny sezon zagrała w drużynie Renelle Bryden.
Dodatkowo w sezonie olimpijskim 2009/2010 Kristie Moore była rezerwową w zespole Cheryl Bernard. Zespół z Calgary z tylko jednym przegranym meczem fazy grupowej awansował do finału Canadian Olympic Curling Trials i pokonał w nim 7:6 Shannon Kleibrink. Moore zapewniła sobie wówczas kwalifikację na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010. Podczas turnieju w Vancouver była w piątym miesiącu ciąży – była trzecią taką osobą w historii zimowych igrzysk olimpijskich[4]. W całym turnieju Moore zagrała jedynie dwa kamienie – zastąpiła Cori Bartel na pozycji otwierającej w 9. endzie w meczu przeciwko Szwedkom (Anette Norberg). Gospodynie prowadziły 6:1 i w tej sytuacji Moore wykonała dwa przeloty – zagrania te nie są uwzględniane w oficjalnych statystykach. Kanadyjki w finale zmierzyły się ponownie ze Szwecją, zdobyły srebrne medale przegrywając mecz po dogrywce wynikiem 6:7[5].
W sezonach 2010/2011 i 2011/2012 Kristie występowała w drużynie Renée Sonnenberg na pozycji drugiej. Ekipa ta wygrała wielkoszlemowy turniej Manitoba Lotteries 2011. Od sezonu 2012/2013 Moore jest skipem we własnym zespole[6]. Ekipa ta triumfowała w Alberta Scotties Tournament of Hearts 2013 w 11-endowym finale pokonując 8:7 Renée Sonnenberg. Na Mistrzostwach Kanady 2013 curlerki z Alberty wygrały tylko jedno spotkanie z jedenastu, uplasowały się na ostatnim 12. miejscu.
Wielki Szlem [edytuj]
|
|
Drużyna [edytuj]
| Czwarta | Trzecia | Druga | Otwierająca | |
|---|---|---|---|---|
| 2012/2013 | Kristie Moore | Blaine Richards | Michelle Dykstra | Amber Cheveldave |
| 2010/2012 | Renée Sonnenberg | Lawnie MacDonald | Kristie Moore | Rona Pasika |
| 2009/2010 | Renelle Bryden | Shannon Mattheis | ||
| 2008/2009 | Heather Nedohin | Kristie Moore | Beth Iskiw | Pam Appelman |
| 1999/2000 | Carmen Barrack | Kristie Moore | Rona McGregor | |
| 1995/1996 | Carmen Whyte | Terelyn Bloor |
Przypisy
- ↑ 1996 Maple Leaf Junior Women
- ↑ MŚJ 1996 w bazie Światowej Federacji Curlingu
- ↑ 2000 Scott Tournament of Hearts
- ↑ Terry Jones: Oh, baby! Pregnant curler hits Olympic ice (ang.). 2010-02-22. [dostęp 2012-08-18].
- ↑ ZIO 2010 w bazie Światowej Federacji Curlingu
- ↑ World Curling Tour – Teams. [dostęp 2012-08-18].
- ↑ World Curling Tour: Kristie Moore – Events (ang.). [dostęp 2012-08-18].
