Kruszność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kruszność – zdolność materiału wybuchowego do niszczenia struktury (kruszenia) otaczającego ośrodka (muru, betonu, metalu, drewna itp.). Przyczyną kruszenia jest fala uderzeniowa o bardzo wysokim ciśnieniu na froncie. Kruszność zależy przede wszystkim od prędkości detonacji materiału wybuchowego tzn. im większa prędkość detonacji, tym większa kruszność.

Do oceny kruszności stosuje się dwie metody: próba Kasta i próba Hessa. Popularniejszy jest test Hessa.

Próba Hessa polega na tym, że na walcu ołowianym kładzie się stalowy krążek, a na nim 50 g testowanego materiału. Po zdetonowaniu badanego materiału mierzy się wielkość odkształcenia walca. Wartość zgniotu ∆H w mm jest miarą kruszności. Im bardziej walec ulegnie zgnieceniu (skróceniu) tym większa kruszność.

Wartości kruszności niektórych materiałów wybuchowych mierzona testem Hessa (w mm):

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]