Kserokopiarka
Kserokopiarka – urządzenie umożliwiające tworzenie kopii dokumentów i dwuwymiarowych elementów graficznych.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Nazwa kserokopiarka wywodzi się od greckiego słowa kseros (ξηρός), oznaczającego suchy. Wykorzystywany proces uzyskiwania obrazów nie wymaga bowiem żadnych kąpieli chemicznych, w porównaniu do klasycznej fotografii.
Producentem pierwszych urządzeń, pod marką Xerox, była firma Haloid. 22 października 1938 roku Chester Carlson wykonał pierwszą udaną kopię dokumentu zawierającego napis: 10.22.38 Astoria[1][2]. W Polsce pierwsze modele kopiarek pojawiły się w latach siedemdziesiątych XX wieku. Ponieważ nie było polskiej nazwy na nowe urządzenia, zaczęto je nazywać powszechnie ksero. Później nazwa przekształciła się w kserokopiarka.
Zasada działania kserokopiarki [edytuj]
Zasadniczym elementem kopiarki jest metalowy wałek, tzw. bęben pokryty warstwą związków selenu, organicznego fotoprzewodnika (OPC) lub krzemu amorficznego. Związki te wykazują właściwości fotoelektryczne, w ciemności są izolatorem prądu elektrycznego, a światło generuje w nich nośniki prądu elektrycznego co odpowiada temu, że warstwa przewodzi w tych miejscach prąd elektryczny. Bęben obraca się przechodząc przez kolejne etapy tworzenia obrazu.
Elektryzowanie [edytuj]
W pobliżu bębna umieszczona jest elektroda naelektryzowana do napięcia kilku tysięcy woltów, elektroda ta poprzez wyładowanie koronowe elektryzuje bęben.
Naświetlanie [edytuj]
Naelektryzowana część bębna jest oświetlana światłem odbitym od kopiowanego dokumentu. Układ optyczny tworzy fragment obrazu kopiowanego dokumentu na bębnie. W miejscach oświetlonych w wyniku zjawiska fotoelektrycznego wewnętrznego, substancja pokrywająca bęben przewodzi prąd elektryczny i w tych miejscach bęben przestaje być naelektryzowany. W wyniku tego na bębnie tworzy się fragment kopiowanego dokumentu.
Przenoszenie tonera na bęben [edytuj]
Następnie ta część bębna przesuwa się tuż obok elementu wywołującego tzw. wywoływaczki z tonerem. W niektórych modelach toner w wywoływaczce jest mieszany z tzw. deweloperem. Wałek wywoływaczki w wyniku przyciągania magnetycznego (toner jest ferromagnetykiem) przyciąga cząsteczki tonera zmieszane z deweloperem, a w miejscach gdzie bęben jest naelektryzowany toner jest przyciągany przez bęben i przeskakuje na niego.
Przenoszenie na papier lub inny materiał [edytuj]
Papier dotykając bębna pokrytego miejscami tonerem, przejmuje toner z bębna. By ułatwić przenoszenie się tonera z bębna na papier pod papierem umieszczona jest rolka transferowa która jest naładowana ujemnym napięciem powoduje przeskok cząstek tonera z bębna na kartkę papieru.
Wybielanie bębna i czyszczenie [edytuj]
Następnie z bębna osuwany jest ładunek, poprzez rolkę, listwę lub szczotkę rozładowującą. Bęben jest czyszczony z resztek tonera. Karta papieru jest transportowana do utrwalacza.
Utrwalanie [edytuj]
Papier pokryty tonerem przechodzi między silnie ogrzanymi (ok. 200 °C) wałkami, toner ulega stopieniu i przykleja się do papieru. By uniknąć przyklejania się tonera do wałka utrwalającego jest on wykonany z teflonu lub delikatnie pokrywany olejem. Wałek lub listwa nanosząca olej na wałek utrwalający i czyszczący go z przyklejonego tonera nazywa się wałkiem olejowym.
Drukarka laserowa [edytuj]
W identyczny sposób działają drukarki zwane laserowymi, z tym że dane do wydrukowania dostarczane są przez komputer do urządzenia naświetlającego bęben, a nie jak w przypadku kserokopiarki z modułu skanującego dokument. W drukarkach zwanych laserowymi stosuje się kilka technologii naświetlania bębna:
- laser wraz z układem optycznym kierującym światło w odpowiednie miejsce bębna,
- linijkę diodową (na listewce umieszczony jest rząd gęsto rozmieszczonych miniaturowych diod świecących),
- lampa świecąca cały czas i układ pochłaniający światło np. ciekłe kryształy.
Kserokopiarki cyfrowe [edytuj]
Urządzenia wielofunkcyjne (zawierające skaner, drukarkę, kserokopiarkę, fax) lub kserokopiarki zwane cyfrowymi działają na trochę innej zasadzie. Składają się z komputera wewnętrznego, skanera i drukarki.
Komputer steruje całością, a w szczególności skanuje kopiowany obraz, który w postaci cyfrowej może być przez niego przetwarzany, a następnie drukowany. W tanich urządzeniach stosuje się drukarki atramentowe, natomiast w droższych laserowe lub laserowe kolorowe.
Przypisy
- ↑ Komputer Świat 23/2008 str.9,ISSN 1506-4026
- ↑ DRUKNET.PL - stolica drukowania