Księgi dydaktyczne Starego Testamentu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Księgi dydaktyczne - siedem z czterdziestu sześciu ksiąg Starego Testamentu. Głoszą mądrość biblijną oraz, że fakt istnienia Boga jest podstawą życia ludzkiego.

Do zbioru ksiąg dydaktycznych należą:

z ksiąg deuterokanonicznych:

Pięć pierwszych tworzy zbiór Pism w Biblii hebrajskiej.

Różnice literatury w Starym Testamencie i księgach starożytnych[edytuj | edytuj kod]

W zbiorze ksiąg określanych czasem jako dydaktyczne spotykamy się z hebrajską poezją i literaturą mądrościową, operującą przypowieściami. Podobne formy literackie można znaleźć w twórczości sąsiednich ludów starożytnych. Jednak mimo podobieństwa form wyrazu i poruszania podobnych tematów, dotyczących często spraw codziennego życia - sposób traktowania rzeczywistości przez księgi Starego Testamentu jest bardzo odległy od tego, co przedstawia literatura Egiptu i Mezopotamii. Dla hebrajskiej mądrości biblijnej „podstawą wiedzy jest bojaźń Pańska"[1]. Fakt istnienia Boga jest wyznacznikiem sensu ludzkiego życia, a mądrość Boża - czyli postrzeganie świata takim, jakim go postrzega Bóg - jest istotą prawdziwej mądrości człowieka. Taka postawę mądrości kształtuje poznawanie tych ksiąg - Kościół docenił ich znaczenie, włączając część z nich (Psalmy) do codziennej modlitwy - brewiarz.

Podstawowa jednostka literacka[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką literacką w literaturze mądrościowej Starego Testamentu jest przypowieść. Hebrajskie słowo „maszal" jest tłumaczone jako „przypowieść". Greckim słowem o podobnym tłumaczeniu jest parabola - tym słowem określano w Ewangeliach przypowieści Jezusa.

Przypisy

  1. (Prz 1,7)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pismo Święte ST - Księgi dydaktyczne, wyd. Towarzystwo Biblijne

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]