Lampa metalohalogenkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lampa metalohalogenkowa
HMI searclight in Kose.JPG

Lampa metalohalogenkowalampa wyładowcza, w której światło powstaje dzięki wyładowaniu elektrycznemu w mieszaninie par rtęci, argonu oraz halogenków metali (niekiedy również innych gazów szlachetnych oraz bromu lub jodu).

Gazy te są pod wysokim ciśnieniem - lampa jest wysokoprężna. Składa się z ceramicznego lub kwarcowego jarznika oraz zewnętrznej bańki szklanej, która może być pokryta powłoką rozpraszającą światło i zatrzymującą promieniowanie UV. Do działania lampy metalohalogenkowej potrzebny jest specjalny układ zapłonowy. Lampy te świecą światłem białym, przypominającym naturalne światło dzienne[1]. Lampy te charakteryzują się wysoką skutecznością świetlną (65-115 lm/W), długą żywotnością (od 7500 do 20 000 godzin) oraz idealnym oddawaniem barw otoczenia - wskaźnik CRI około 98[2] (przy czym można uzyskać temperaturę barwową od 3000K do 20 000K, w zależności od zastosowanej mieszaniny), dlatego stosuje się je zarówno w oświetleniu wewnętrznym (np. w sklepach, zakładach przemysłowych, halach sportowych), jak i zewnętrznym, zwłaszcza do iluminacji obiektów architektonicznych w tym zabytkowych dzielnic miast na całym świecie (gdzie zastępują wycofywane już od lat 90. XX w. lampy sodowe), oświetlania stacji benzynowych oraz plakatów reklamowych (billboardów). Mają również zastosowanie w akwarystyce, szczególnie morskiej. Ze względu na szerokie zastosowanie, dostępne są lampy o wielu mocach oraz rodzajach trzonków np. G8.5, G12, RX7S, E27, E40.

Wikimedia Commons

Przypisy