Leon Andreasen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leon Andreasen
Leon Andreasen-96.JPG
Imię i nazwisko Leon Hougaard Andreasen
Data i miejsce
urodzenia
23 kwietnia 1983
Aidt, Dania
Pozycja pomocnik
Wzrost 188 cm
Masa ciała 81 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Hannover 96
Numer 3
Kariera juniorska

1999–2001
Hammel GF
Aarhus GF
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2001–2005
2005–2008
2007
2008-2009
2009
2009–
Aarhus GF
Werder Brema
FSV Mainz 05 (wyp.)
Fulham
Hannover 96 (wyp.)
Hannover 96
105 (17)
31 (2)
15 (4)
19 (0)
11 (2)
12 (2)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2001–2002
2004
2002–2006
2007–
 Dania U-19
 Dania U-20
 Dania U-21
 Dania
6 (0)
2 (0)
23 (6)
16 (2)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 19 lipca 2013.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 19 lipca 2013.

Leon Hougaard Andreasen (ur. 23 kwietnia 1983 w Aidt) – piłkarz duński grający na pozycji środkowego obrońcy lub defensywnego pomocnika. Mierzy 188 cm wzrostu, waży 81 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Andreasen urodził się w mieście Aidt, leżącym niedaleko Aarhus. Piłkarską karierę rozpoczął w tamtejszym klubie Hammel GF, a w 1999 roku trafił do młodzieżowej drużyny Aarhus GF, a w 2001 roku awansował do pierwszej drużyny i w wieku 18 lat zadebiutował w pierwszej lidze duńskiej. Początkowo grał jako prawy pomocnik, a następnie prawy obrońca, ale ostatecznie został środkowym obrońcą i już po roku był zawodnikiem wyjściowej jedenastki Aarhus. W Aarhus występował przez 4 sezony, głównie broniąc się przed spadkiem. Przez ten czas wystąpił w 105 ligowych meczach i strzelił 17 bramek.

W lipcu 2005 roku Andreasen przeszedł do Werderu Brema. W Budneslidze zadebiutował 14 sierpnia 2005 roku w wygranym 2:0 wyjazdowym meczu z FSV Mainz 05. Na skutek kontuzji Petri Pasanena wskoczył do pierwszej jedenastki Werderu i w pierwszych 17. kolejkach 12-krotnie wybiegał na boisko. W grudniu Pasanen wykurował się, a Andreasen usiadł na ławce rezerwowych i sporadycznie pojawiał się w składzie. Z Werderem wywalczył wicemistrzostwo Niemiec. W sezonie 2006/2007 Andreasen tylko 4 razy wystąpił w Bundeslidze i 2 razy w rozgrywkach Ligi Mistrzów, toteż w styczniu 2007 roku został wypożyczony do FSV Mainz 05, w którym zadebiutował 27 stycznia 2007 roku w meczu z VfL Bochum (1:0) jako defensywny pomocnik. W Mainz w 14 meczach zdobył 4 bramki, jednak klub z Moguncji nie zdołał utrzymać się w lidze.

W styczniu 2008 roku Andreasen podpisał kontrakt z angielskim Fulham. W styczniu 2009 roku został wypożyczony do niemieckiego Hannoveru 96. W połowie 2009 roku podpisał kontrakt z tym zespołem.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2001/02 Aarhus GF Dania  Superligaen 17 3
2002/03 Aarhus GF Dania  Superligaen 32 8
2003/04 Aarhus GF Dania  Superligaen 25 3
2004/05 Aarhus GF Dania  Superligaen 31 3
2005/06 Werder Brema Niemcy  Bundesliga 17 0
2006/07 Werder Brema Niemcy  Bundesliga 4 0
2006/07 FSV Mainz 05 Niemcy  Bundesliga 15 4
2007/08 Werder Brema Niemcy  Bundesliga 10 2
2007/08 Fulham F.C. Anglia  Premier League 13 0
2008/09 Fulham F.C. Anglia  Premier League 6 0
2008/09 Hannover 96 Niemcy  Bundesliga 11 2
2009/10 Hannover 96 Niemcy  Bundesliga 7 1
2010/11 Hannover 96 Niemcy  Bundesliga 0 0
2011/12 Hannover 96 Niemcy  Bundesliga 0 0
2012/13 Hannover 96 Niemcy  Bundesliga 5 2

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W maju 2001 roku Andreasen został powołany do młodzieżowej reprezentacji Danii U-19. Od tego czasu regularnie otrzymywał powołania do kadry i wkrótce awansował do drużyny w kategorii U-21. W maju roku 2006 wystąpił w Mistrzostwach Europy U-21, jednak z Danią odpadł już w fazie grupowej. Na tym turnieju zdobył 1 gola, w meczu z Włochami (3:3).

W pierwszej reprezentacji Danii Andreasen zadebiutował 24 marca 2007 roku w przegranym 1:2 meczu z Hiszpanią rozegranym w ramach kwalifikacji do Euro 2008. W pierwszej połowie zmienił Martina Jørgensena, a w drugiej sam został zmieniony przez Nicklasa Bendtnera. Natomiast w innym meczu eliminacji, ze Szwecją (3:3) zdobył gola, ale na skutek ataku kibica na sędziego spotkania mecz został zweryfikowany jako walkower dla Szwedów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]