Les Baxter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Les Baxter
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1922
Mexia, Teksas, USA
Data i miejsce śmierci 15 stycznia 1996
Newport Beach, Kalifornia, USA
Zawód kompozytor muzyki filmowej, muzyk
Strona internetowa

Les Baxter (ur. 14 marca 1922 zm. 15 stycznia 1996) - amerykański kompozytor muzyki filmowej i muzyk pianista.

Studiował grę na fortepianie w konserwatorium muzycznym w Detroit a następnie w Los Angeles na Uniwersytecie Pepperdine. Po studiach porzucił karierę pianisty koncertowego i został piosenkarzem muzyki popularnej. W wieku 23 lat wstąpił do zespołu "Mel-Tones" prowadzonego przez Mela Tormé, śpiewał w nagraniach Artie Shawa np. What Is This Thing Called Love?.

W latach 50. zajął się aranżowaniem i prowadzeniem zespołu muzycznego dla wytwórni Capitol Records. Prowadził orkiestrę grającą muzykę do dwóch wczesnych przebojów Nat King Colea: "Mona Lisa" i "Too Young". W 1953 roku napisał pierwszą muzykę do filmu Tanga Tika. Z własną orkiestrą wydał wiele przebojów, w tym "Ruby" (1953), "Unchained Melody" (1955) i "The Poor People Of Paris" (1956). Zaaranżował i nagrał partyturę trzygodzinnej ścieżki dźwiękowej filmu The Yellow Tomahawk (1954).

Sukcesy osiągnął albumami swoich suit orkiestrowych: Le Sacre Du Sauvage, Festival Of The Gnomes, Ports Of Pleasure, Brazil Now. Napisał także 17 epizodów w tym przebój "Whistle" do serialu telewizyjnego Lassie.

W 1960 roku założył i śpiewał w zespole folkowym Balladeers w składzie: Mike Clough (śpiew), David Crosby (gitara akustyczna, śpiew), Ethan "Chip" Crosby (gitara akustyczna, śpiew), Bob Ingram (śpiew). W 1967 hitem stała się jego piosenka River Wide, wykorzystująca technikę zwaną ścianą dźwięku, wymyśloną przez Phila Spectora. Pracował też w radiu jako dyrektor muzyczny w programach The Halls of Ivy and the Bob Hope oraz Abbott and Costello.

W latach 60. i 70. podobnie jak jego koledzy Henry Mancini i Lalo Schifrin pracował w przemyśle filmowym. Tworzył muzykę oraz dyrygował dla wytwórni American International Pictures m.in. horrorach oraz musicalach dla nastolatków: The Pit and the Pendulum, The Comedy of Terrors, Muscle Beach Party, The Dunwich Horror oraz Frogs.

W latach 80. pisał muzykę dla parków rozrywki SeaWorld.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Posiada swoją gwiazdę na Hollywoodzkiej Alei Gwiazd[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]