Linia Zamoskworiecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przebieg Zamoskworieckiej linii na mapie Moskwy

Linia Zamoskworiecka (ros. Замоскворецкая линия) – linia metra moskiewskiego otwarta 11 września 1938 roku. Jest to jedna z najstarszych linii metra, otwarta podczas drugiego etapu budowy. Jej długość wynosi 39,8 km, liczy 21 stacji, a przejazd zajmuje około 52 minuty. Biegnie z południowego-wschodu na północny-zachód miasta. Na mapie oznaczana numerem 2 i ciemnozielonym kolorem.

Rozwój[edytuj | edytuj kod]

Stacje linii prezentują wszystkie style budowy w okresie socjalizmu, gdyż oddanie pierwszego odcinka przypada na drugi etap rozbudowy metra w Moskwie, a ostatniego na połowę lat lat 80. Obecnie wydłuża się linię na południe o stację Ałma-Atinskaja (Алма-Атинская) wraz z nową zajezdną Bratejewo (Братеево). Prace trwają z przerwami, z powodu problemów finansowych, od lat 90. Planuje się także zbudowanie stacji Technopark pomiędzy stacjami Awtozawodzkaja i Kołomenskaja.

Pierwszy odcinek, oddany do użytku jeszcze przed wojną, w znacznym stopniu usprawnił komunikację w mieście. Wykonany został w stylu sowieckiego Art Deco, stanowiącego podwaliny pod późniejszy styl przepychu socrealistycznego epoki Stalina (dobrze widoczny na linii okrężnej).

Drugi odcinek rozpoczęto kopać w 1941 roku, robót nie przerwały nawet działania wojenne i został otwarty w trzecim etapie rozbudowy w 1943 roku.

Po wojnie linię rozwijano równocześnie na obu końcach. Na południu zbudowano stację podwójną Kaszyrskaja z rozjazdem na stacje Kachowskaja (1969) i Oriechowo (1984). Pomiędzy 31 grudnia 1984 i 9 lutego 1985 tunel pomiędzy Caricyno i Oriechowo był zamknięty z powodu wycieków wody. Składy jeździły do stacji końcowych na przemian, a od 1985 roku po otwarciu odcinka Oriechowo - Krasnogwardiejskaja już tylko co czwarty na stację Kachowskaja. 20 listopada 1995 odcinek Kachowskaja-Kaszyrskaja przekształcono w osobną linię (nr 11.).

Wypadki i ataki terrorystyczne[edytuj | edytuj kod]

Linia uważana jest za jedną z bardziej pechowych ze względu na dużą awaryjność i akty terroru. Dodatkowo złą sławą cieszy się stacja Sokoł wybudowana na miejscu cmentarza ofiar I Wojny Światowej. Wśród incydentów można wyszczególnić m.in.:

Odcinki i zmiany nazwy[edytuj | edytuj kod]

Budowa linii zaczęła się w latach 30. Poszczególne odcinki były otwierane w kolejności:

Zmiany nazw stacji:

  • Caricyno - do 5 listopada 1990 Lenino (Ленино)
  • Awtozawodzkaja - do 5 lipca 1956 Zawod imeni Stalina (Завод имени Сталина)
  • Teatralnaja - do 5 listopada 1990 Płoszczad' Swedrłowa (Площадь Свердлова)
  • Twerskaja - do 5 listopada 1990 Gorkowskaja (Горьковская)

Linia jest obsługiwana przez zajezdnie - Tcz-2 Sokół (ТЧ-2 «Со́кол») od 1938 roku i Tcz-7 Zamoskworeckoje (ТЧ-7 «Замоскворе́цкое») od 1969.

Lista stacji[edytuj | edytuj kod]

Fotogalerie[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]