Luc Van den Brande

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Luc Van den Brande
Flickr - europeanpeoplesparty - EPP Congress Bonn (630).jpg
Data i miejsce urodzenia 15 października 1945
Mechelen
Premier Flandrii
Przynależność polityczna CVP
Okres urzędowania od 1992
do 1999
Poprzednik Gaston Geens
Następca Patrick Dewael

Luc Van den Brande (ur. 15 października 1945 w Mechelen) – belgijski polityk, w latach 1992–1999 minister-prezydent Regionu Flamandzkiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia doktor prawa Uniwersytetu Katolickiego w Leuven. W latach 1970–1988 praktykował w zawodzie prawnika w rodzinnym Mechelen. W latach 2000–2005 zajmował stanowisko profesora macierzystej uczelni. Zaangażował się w działalność Chrześcijańskiej Partii Ludowej (CVP), od 2001 funkcjonującej pod nazwą Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie (CD&V).

W latach 1977–1991 sprawował mandat posła do federalnej Izby Reprezentantów, następnie do 1995 zasiadał w Senacie. Był m.in. przewodniczącym klubu poselskiego CVP (1985–1988). W 1995 i od 1999 do 2009 wchodził w skład Parlamentu Flamandzkiego, był też ponownie senatorem.

W okresie 1988–1992 w rządzie Wilfrieda Martensa pełnił funkcję ministra ds. zatrudnienia i pracy. Następnie przez siedem lat stał na czele rządu regionalnego we Flandrii jako jego premier (minister-prezydent), odpowiadając jednocześnie za m.in. energię, sprawy zagraniczne i badania naukowe.

Od 1994 nieprzerwanie wchodzi w skład Komitetu Regionów. Był jego pierwszym wiceprzewodniczącym, od 2008 zajmuje stanowisko przewodniczącego KR. Zasiadał w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy (od 2003 do 2004 jako wiceprzewodniczący), w 2009 ubiegał się bez powodzenia o urząd sekretarza generalnego Rady Europy.

Uhonorowany m.in. Orderem Oranje-Nassau i Orderem Leopolda.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]