Makrama
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Makrama – stara sztuka wiązania sznurków, bez użycia igieł, drutów lub szydełka. Znana już w starożytności. Stosując ją można wyplatać wiele rzeczy poczynając od kwietników, poprzez naszyjniki, makaty ścienne, kończąc na torebkach i plecakach. Do wyrobu przedmiotów za pomocą technik makramy można używać nici lnianych, konopnych, jedwabnych, sizalu i innych. Popularne kilka lat temu wśród młodzieży „meksykanki” zwane też „bransoletkami przyjaźni” są właśnie przykładem zastosowania podstawowych węzłów makramy do tworzenia bransoletek z muliny.
Podstawowe węzły używane w makramie [edytuj]
- węzeł tkacki
- węzeł połówkowy
- węzeł zwykły (półsztyk)
- półsztyk naprzemienny
- węzeł nad ręką
- węzeł szczytowy
- węzeł łańcuszkowy
- podwójny półsztyk
- węzeł spiralny
- warkocz
