Mamut karłowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mamut karłowaty
Mammuthus exilis
(Stock i Furlong, 1928)[1]
Wykopaliska - szkielet mamuta karłowatego znaleziony w 1994 na Santa Rosa Island, Kalifornia
Wykopaliska - szkielet mamuta karłowatego znaleziony w 1994 na Santa Rosa Island, Kalifornia
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd trąbowce
Rodzina słoniowate
Rodzaj mamut
Gatunek mamut karłowaty
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mamut karłowaty (†Mammuthus exilis) – wymarły ssak z rodziny słoniowatych, jeden z kilku znanych gatunków mamuta, którego pozostałości odnaleziono na leżących u wybrzeży Kalifornii Channel Islands (Santa Cruz, Santa Rosa, San Miguel). Bywał klasyfikowany jako podgatunek mamuta Jeffersona (Mammuthus jeffersonii exilis)[2], obecnie jednak częściej jest klasyfikowany jako odrębny gatunek[3].

Za bezpośredniego przodka mamuta karłowatego uważany jest mamut kolumbijski, wielkości mniej więcej współczesnego słonia. Przypuszcza się jednak, że w środowisku o ograniczonych zasobach żywnościowych jakim są wyspy, mamut kolumbijski uległ skarłowaceniu. Uważa się, że kilka sztuk mamuta kolumbijskiego ok. 20 tys. lat temu przepłynęło kanał Santa Barbara (mający ok. 8 km szerokości) i zadomowiło na niewielkim lądzie, stanowiącym podówczas jedną wyspę, nazwaną Santa Rosae.

Mamut karłowaty miał ok. od 120 do 240 cm wysokości w kłębie i był niemal dwukrotnie mniejszy od uznawanego za największego w rodzinie mamutów mamuta cesarskiego. Poza tym gatunkiem znanych jest kilka karłowatych form trąbowców, m.in. wymarłe gatunki słoni na wyspach Morza Śródziemnego, czy nieuznawane za odrębny gatunek[3] miniaturowe mamuty włochate z Wyspy Wrangla.

Przypisy

  1. Chester Stock, E. L. Furlong. The Pleistocene elephants of Santa Rosa Island, California. „Science”. 68 (1754), s. 140–141, 1928. doi:10.1126/science.68.1754.140 (ang.). 
  2. Order Proboscidea. W: Björn Kurtén i Elaine Anderson: Pleistocene Mammals of North America. Columbia University Press, 1980, s. 343–354. ISBN 0-231-03733-3. (ang.)
  3. 3,0 3,1 Victoria L. Herridge, Adrian M. Lister. Extreme insular dwarfism evolved in a mammoth. „Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences”. 279 (1741), s. 3193–3200, 2012. doi:10.1098/rspb.2012.0671 (ang.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]