Marian Wróbel
| Marian Wróbel | |
| Państwo | |
| Data i miejsce urodzenia | 1 stycznia 1907 Lwów |
| Data i miejsce śmierci | 25 kwietnia 1960 Warszawa |
| Tytuł szachowy | mistrz międzynarodowy w kompozycji szachowej (1954) |
Marian Wróbel (ur. 1 stycznia 1907 we Lwowie, zm. 25 kwietnia 1960) – problemista polski, zaliczający się do czołówki światowej.
Biografia [edytuj]
W latach 1947-1950 był najlepszym kompozytorem szachowym na świecie. Opublikował ponad 1000 zadań, zdobył 88 pierwszych nagród oraz setki wyróżnień w periodykach z całego świata.
W szachy nauczył się grać jako 5-letni chłopiec, ale zainteresowała go problemistyka. Z wykształcenia magister filologii polskiej, ale ze względu na słaby stan zdrowia (choroba kręgosłupa) poświęcił się całkowicie kompozycji szachowej.
Debiutował w 1922, a więc w wieku 15 lat. Już w 1928 międzynarodowy Związek Problemistów sklasyfikował go na IV miejscu na świecie. W 1947 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. W 1956 Międzynarodowa Federacja Szachowa nadała mu tytuł sędziego klasy międzynarodowej. Sędziował wiele imprez, w tym mistrzostwa Polski. Był też Członkiem Honorowym Polskiego Związku Szachowego
W 1954 otrzymał tytuł mistrza kompozycji szachowej. Międzynarodowa Federacja Szachowa nadała mu pierwsze tytuły międzynarodowe (arcymistrzowskie) w 1959, a kolejnej nominacji już nie dożył.
Napisał kilka książek związanych z kompozycją szachową:
- Mecz Polska-Dania (Warszawa 1933)
- Tajemnica dwuchodówki (Warszawa 1950)
- 100 lat polskiej kompozycji (Warszawa 1956)
Był cenionym wychowawcą i nauczycielem licznego grona polskich problemistów.
Bibliografia [edytuj]
- Andrzej Filipowicz "Dzieje Polskiego Związku Szachowego", Wydawnictwo "O-K", Warszawa 2007
- W. Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom II, Warszawa 1987, str. 1339