Martwica (geologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Martwica – rodzaj skały osadowej pochodzenia chemicznego (skała chemiczna).

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Powstaje w wyniku wytrącania się węglanu wapnia (martwica wapienna) lub krzemionki (martwica krzemionkowa) z wód źródlanych (zimnych lub gorących) pod wpływem gwałtownych zmian ciśnienia lub temperatury.

Martwica wapienna powstaje w reakcji
Ca(HCO_3)_2 \rightarrow CaCO_3 + H_2O + CO_2 \uparrow

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Barwa biała, żółtawa lub szara; tekstura silnie porowata. Pieni się w kontakcie kwasem solnym.

Odmianami martwicy są:

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

W Polsce spotykana jest w okolicach Krzeszowic lub koło wsi Karwowa w pow. opatowskim, gdzie się tworzy jeszcze dotąd z wapna rozpuszczonego w wodzie, nasyconej gazem kwasem węglanym, wypływającej ciągle ze znajdującego się tam źródła, znanego u miejscowych mieszkańców pod imieniem źródła Kadłubkowego od Wincentego Kadłubka albo 'kaj dłubki' bo skała miękka do łacna bab dłubania, karwienia i skrawania.[1]

Przypisy

  1. cytat: z PD: 'Encyklopedyjha powszechna 1867' tom 25, hasło Tuf strona 691'

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryka W. i Maliszewska A. Słownik petrograficzny. Wydawnictwa Geologiczne. Warszawa, 1982. ISBN 83-220-0150-9.