Mehmed IV Girej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mehmed IV Girej Sufi (Sofu) (IV Mehmed Geray, Sofu Mehmed Geray) (1610-1674) – syn Selameta, młodszy brat Islama III. Chan krymski w latach 1641-1644 i 1654-1666. Zdetronizowany w 1666 r. przez Stambuł. Przyjazny Rzeczypospolitej.

W 1653 brał udział w bitwie pod Żwańcem. W czasie wojny polsko-rosyjskiej w latach 1654-1667 popierał Rzeczpospolitą. B

Brał udział w bitwie pod Jezierną razem z Piotrem Potockim.

W czasie potopu szwedzkiego pod Jezierną 10-12 listopada 1655 zmusił Kozaków zaporoskich do wstrzymania działań przeciw Polsce i wysłał królowi Janowi Kazimierzowi oddział 2000 Tatarów krymskich pod dowództwem Subchana Gazi agi.

Jego Tatarzy pomagali w wypędzaniu z Polski wojsk Rakoczego w 1657.

W 1660 wypędzał Rosjan razem z Czarnieckim i Lubomirskim aż za linię Dniepru.

Poeta, swoje utwory podpisywał pseudonimem Kâmil.

Mehmed IV Girej został pochowany na Cmentarzu Chanów w Bachczysaraju w jednym z dwóch istniejących do dzisiaj mauzoleów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]