Mieszkanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rzut budynku.svg

Mieszkanie – zgodnie z normatywną definicją zamieszczoną w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 z późn. zm.) – obowiązującym od dnia 16 grudnia 2002 – mieszkaniem jest zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mający odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiający stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego.

Wśród form budownictwa mieszkaniowego wyróżnia się mieszkania:

W Polsce rynek najmu mieszkań należy do z najsłabiej rozwiniętych w Europie[1]. Dostępność nowego mieszkania jako dobra w relacji do przeciętnego wynagrodzenia w poszczególnych miastach w Polsce jest zróżnicowana w zależności od regionu[2].

Mieszkania komunalne[edytuj | edytuj kod]

Mieszkanie komunalne (dawniej w ustroju komunistycznym: kwaterunkowe) jest własnością gminy i przydzielane osobom, które o nie wnioskowują zgodnie z określonymi przez gminę kryteriami jako specyficzna forma pomocy społecznej[3].

W Polsce mieszkania komunalne były wielokrotnie przedmiotem przestępstw korupcyjnych, w których urzędnicy pobierali łapówki za przyspieszenie przydziału "poza kolejką"[4][5][6][7]. Szacunkowo ok. 10% mieszkań jest również wykorzystywanych niezgodnie z przeznaczeniem – np. wynajmowanych osobom trzecim, podczas gdy uprawniony najemca przeniósł się do domu lub nowego mieszkania[8].

Zgodnie z raportem Najwyższej Izby Kontroli z 2013 roku gospodarka mieszkaniami komunalnymi w większości samorządów w Polsce jest nieracjonalna i chaotyczna[9]:

  • w 60% gmin brakuje przejrzystych zasad przyznawania mieszkań, co sprzyja korupcji,
  • brak jest rzetelnej ewidencji lokali komunalnych,
  • brak racjonalnej polityki wobec stawek czynszowych skutkuje ustawianiem ich na poziomie, który nie pozwala na utrzymanie lokali w dobrym stanie technicznym,
  • brak jest długoterminowych planów gospodarki zasobem komunalnym,
  • gminy w żaden sposób nie monitorują czy w trakcie najmu sytuacja finansowa najemców nie poprawiła się, ani czy z lokali w ogóle korzystają osoby uprawnione,
  • egzekucja zaległości czynszowych jest nieskuteczna i spóźniona, co prowadzi do narastania zadłużenia lokali komunalnych (w latach 2009 - 2011 kwota zadłużenia na samym czynszu wzrosła o 33%, z 587 mln do 881 mln zł),
  • rośnie lista oczekujących na mieszkania komunalne — w 34 skontrolowanych gminach było ich 48 tys., przy czym gminy rocznie przyznawały mieszkania zaledwie 16% oczekujących.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.