Mihály Zichy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ilustracja do "Tragedia człowieka" - dramatu Imre Madách
Olśnienie Petőfi rysunek – Mihály Zichy

Mihály Zichy (węg.: Zichy Mihály) (ur. 15 października 1827, Zala, Węgry, zm. 28 lutego 1906, Petersburg) – węgierski malarz i ilustrator.

Zichy pochodził z drobnoszlacheckiej rodziny, od 1842 studiował prawo i równolegle malarstwo u Jacopo Marastoni w Peszcie. W 1844 przeniósł się do Wiednia, by kontynuować naukę u Ferdinanda Georga Waldmüllera. Choć jego obrazy cieszyły się zainteresowaniem, dochody z malarstwa nie pozwoliły mu na zabezpieczenie egzystencji. W 1847 wyjechał do Petersburga, gdzie został prywatnym nauczycielem wielkiej księżnej Heleny. W 1849 powrócił jednak do malarstwa, tym razem dzięki kontaktom, które zawarł w otoczeniu wielkiej księżnej, oprócz uznania artystycznego, udaje mu się też sukces finansowy i społeczny. W 1859 zostaje nadwornym malarzem na dworze cara Aleksandra II, gdzie Zichy maluje portrety rosyjskich dworzan.

W 1874 udaje się do Paryża, tam zostaje prezydentem związku Węgrów i pod wrażeniem dzieła Zoli: Nana, maluje m.in. "Kurtyzanę". Następnie wraca do Rosji i zostaje tam do końca życia na dworze cara Aleksandra III.

Dziś obrazy Zichy znane są z otwartego, odważnego przedstawiania tematu miłości cielesnej.